Jedburgh_Ops

Też kocham ten serial, bo to moje dzieciństwo i serial sam w sobie jest świetny, niemniej on jest apoteozą i biblią nieudacznictwa. To serial ikoniczny dla każdego aparatu indolentnego państwa pozbawionego wyobraźni każdej - sytuacyjnej, prawnej, operacyjnej. Gdyby to POwiec prysnął na Węgry po ukradzeniu 219 mln zł to zero znalazłby każdy dowolny paragraf - a choćby i z zakresu bezpieczeństwa państwa - żeby wysłać po takiego POwca na Węgry taką służbę, która by tego POwca przywiozła zawiniętego w dywan.

W serialu „Zerro”, sezon 3 (bo tak już należy liczyć) czekam teraz na mem z tą dupą wołową Siemoniakiem, który jest odpowiednikiem kapitana Enrique Sáncheza Monastario, a który to miał większe możliwości złapania Zorra, bo był aparatczykiem systemu ze swoimi wpływami, ale tak, jak sierżant Garcia namachał się tylko szpadą i guzik z tego wyszło.

W takim razie nie można wykluczyć, że te szesnastki poleciały na jakieś serwisowanie.

Ukraiński laser sterowany AI — niszczy drony kamikaze i pomaga rozminowywać pola Gdzie my jesteśmy na tym tle, albo może w czym jesteśmy?

Belgia zamierza przekazać Ukrainie docelowo wszystkie myśliwce F-16, jakimi obecnie dysponuje. To aż 53 egzemplarze, z których pierwsze mają zacząć pojawiać się na froncie w tym roku. Fajnie, że w sąsiednim zaprzyjaźnionym państwie będziemy mieli najbardziej doświadczonych pilotów świata z F-16 w zakresie działań CAS. Nikt w NATO nie ma takiego doświadczenia choćby z tym, żeby wiedzieć, co w F-16 pokazuje system RWR i w obliczu jakich ruskich radarów jakich pasm? Tylko Ukraińcy wiedzą, co im pokazuje RWR i jak latać, żeby w miarę możliwości nie narażać się na ruską opl. Walki powietrzne z udziałem F-16 nad Ukrainą się nie toczą (być może z wyjątkiem jednej), więc w tym zakresie Ukraińcy nikogo wiele nie nauczą, ale w trybie CAS mogą być wykładowcami w całym NATO, bo nikt w NATO nie ma zielonego pojęcia jak w praktyce walczy się z ruskimi w tym trybie i co wtedy pokazuje awionika wewnętrzna i zewnętrzna (ECM) tych samolotów.

No nie, nie - sierżant Demetrio López García był skuteczniejszy, ponieważ niejeden raz krzyżował szpady z Zorro. Sierżant Żurek nawet na oczy nie widział pana Zerro (chyba że w telewizji lub necie).

Wojna dwóch pdf-ów. Kiedyś będą książki o tym, jak nędzne, plugawe, trumpowskie USA stoczyły się do drugiej pięćdziesiątki demokracji świata, podczas gdy większość państw europejskich jest w pierwszej dwudziestce piątce rankingu demokracji. To, co u szkopskich nazistów (palenie „nieprawomyślnych” książek) rozpoczęło się 10 maja 1933 to teraz dzieje się w nędznych, plugawych, trumpowskich USA. Jeden pdf i jego ruch MAGA sprzyja paleniu książek w USA - drugi pdf (ten elektronicznie ratujący słowo pisane) może książki ratować przed kleptokratycznymi, oligarchicznymi, autokratycznymi, antydemokratycznymi Stanami Zjednoczonymi. Bibliotekarki kontra cenzura. Jak amerykańska prawica rozpętała wojnę o książki Czarne listy zakazanych tytułów. Rajdy policji na biblioteki. Płonące stosy książek. Dystopia rodem z powieści Orwella i Bradbury’ego? Nie, to rzeczywistość Stanów Zjednoczonych epoki Trumpa i MAGA. Szkolne biblioteki stały się polem wojny kulturowej.

Ukraina wdraża wieżyczkę AI do zestrzeliwania dronów na włóknie optycznym Wieżyczka, opracowana przez firmę uczestniczącą w platformie innowacji obronnych Brave1, autonomicznie wykrywa, śledzi i oblicza trajektorię nadlatujących dronów. Rola operatora sprowadza się do jednego potwierdzenia — naciśnięcia przycisku autoryzującego uderzenie. Technologia ta może niszczyć nawet drony wykorzystujące światłowody, które są odporne na działania walki elektronicznej.

A jeszcze zdrowszy rozsądek podpowiada, że po ruskim kanibalizmie na froncie tej wojny już chyba nikogo by nie zdziwił putlerowski Lebensborn.

PS Nic nie zmienia mojej opinii o powyższej książce, ponieważ mimo, że jest mała to jest pionierska, dobrze i ciekawie ilustrowana oraz bardzo potrzebna do tematu, jaki praktycznie dotąd nie istniał w polskiej publicystyce historycznej. Natomiast za jakość informacji o tej jakiejś nieokreślonej broni strzeleckiej Johnsona wykopanej na Lubelszczyźnie raczej nie odpowiada autor, ponieważ z treści całej książki wynika, że do tematu broni strzeleckiej miał a) konsultanta Bogusława Trzaskałę; b) korzystał ze stwierdzenia Leszka Erenfeichta, że na Lubelszczyźnie wykopano szczątki jakichś (cytat) „rkm-ów” Johnsona. Owoż niemożliwe. Johnson w omawianych latach nie robił dla sił zbrojnych „rkm-ów” i obaj bronioznawcy powinni to wiedzieć. Czy to będzie US Army lub USMC, czy to będzie inna ówczesna armia świata, to coś zwane „rkm-em” było obsługiwane przez minimum dwóch ludzi. Ponieważ ten dział forum jest na sprawy polsko-amerykańskie, więc pracujemy z amerykańskimi przepisami i technikaliami. Amerykański rkm to coś, co obsługiwał: a) gunner b) assitant Gentleman b) na przykład do rkm-u BAR miał na sobie „BAR assistant belt” i/lub „BAR assistant bandoleer”. Do tego był też podstawowym/doraźnym mechanikiem-rusznikarzem z odpowiednimi narzędziami; dodatkowo mógł być z zestawem narzędziowym TE-33, który niby był tylko dla US Army Signal Corps, a tak naprawdę był dla wszystkich. Do broni Johnsona opracowanej w omawianych latach nie było żadnego pomocnika, mechanika-rusznikarza ani tragarza amunicji. Czy to był karabin Johnson Type R, czy „wynalazki” sprzedane Holandii, czy wreszcie lkm M1941 to zawsze była to broń dla jednego żołnierza. Dobrze, że z tej książki wiemy, że coś Johnsona wykopano na Lubelszczyźnie, natomiast dwóch bronioznawców wspomnianych w książce lekko zawiodło, jeśli chodzi o precyzyjną informację o tym, co to było, z jakich wydarzeń i z jakiego okresu? Też należałoby brać to pod uwagę. Johnsony (liczba mnoga występuje w tej książce) wykopane w Polsce to jest jednak kuriozum gigantyczne. OSS, Jedburghersów czy SKG nie mieliśmy w Polsce, a to były formacje, które były miejscem zwałki całej broni niechcianej w normalnych liniowych jednostkach.

Dzięki Sedco Cena faktycznie zabójcza. Ale to jednak kawał pojazdu; nie taka zwyczajna osobówka z segmentu popularnego, gdzie ceny rozpoczynały się od ~440 $.

Jak informuje na stronie 64 książka „USA: Zakupy i propozycje, cz. 1” w latach 90. XX wieku na Lubelszczyźnie wykopano szczątki rkm-ów Johnsona, ale informacja ta nie jest do końca precyzyjna. Na podstawie tego, jak to jest w książce sformułowane trudno powiedzieć, czy chodzi o jakieś pierwsze przeróbki na rkm-y karabinów Johnson Type R (jakie kupiła sobie Holandia przed jej kapitulacją), czy o normalne karabiny maszynowe Johnson M1941? Te ostatnie są kategoryzowane jako lkm-y - książka mówi o rkm-ach, i to nie pomaga w precyzji informacji. Trudno więc powiedzieć, o co dokładnie chodzi i czy chodzi o jakiś zakup dla WP jeszcze sprzed 1 września '39, czy o jakieś Johnsony ze zrzutów? Z kronikarskiego obowiązku jednak informuję, że „coś z Johnsonami” jest na rzeczy, jeśli chodzi o dostawy amerykańskiej broni dla II RP.

O takich sprawach, jak stopień zmotoryzowania jednostek lotniczych II RP nie dyskutuje się na forum, niemniej byłoby o czym mówić w kontekście pozyskanych przez Polskę zasobów amerykańskich. W książce „USA: Zakupy i propozycje, cz. 1” możemy zobaczyć cztery ciekawe zdjęcia polskich lotników używających takich amerykańskich pojazdów, jak: Harley Davidson Model J Cadillac Type 57 Dodge z roku 1917 (wygląda na Model 30) Ford T

Jeśli Niemcy nie sprzedadzą tego na rynku muzealniczo-kolekcjonerskim to w RFN na sto procent to się zmarnuje, a mogłoby jeździć, grać w filmach itp.

Gdyby tak się stało to gdzieżby się podziała legendarna niemiecka kultura techniczna i historyczna? Ciekawsze jest to, czy doprowadzą toto do stanu jezdnego? Specjalnych powodów do tego mieć nie będą, bo a) reko drugowojennych Übermenschów jest w RFN zakazane; b) pokazy, prezentacje, eventy z udziałem czegokolwiek nawet nie reko, ale ukazującego tradycje i symbolikę hitleryzmu są w RFN obłożone takimi restrykcjami, że praktycznie są niewykonalne.

Z okazji 9 maja dowcipasów nie zabrakło. Fico po przylocie do Moskwy: Jestem czarną owcą w Unii Europejskiej Ón bidulek jest czarną owcą UE. Za to faszystowska Republika Słowacka z lat 1939-1945 nie była czarną owcą Europy - to tak, żeby idealnie dopasować się do Dnia Zwycięstwa Nad Faszyzmem.

Przeciwnicy Putina w Europie na celowniku. Rosja nasila próby zabójstw Obserwują, podkładają bomby, na obrany cel mogą czekać całą noc - tak działają rosyjscy agenci wywiadu i ich "tańsi zastępcy", często werbowani przez Moskwę do likwidowania przeciwników Władimira Putina w Europie. Próby zabójstw mają przestraszyć i przekonać do milczenia przeciwników Kremla, a także zmarnować zasoby europejskich organów ścigania. - Nawet jeśli raz udaremnisz operację, musisz być gotowy na wypadek, gdyby uderzyli ponownie - zaznaczył w rozmowie z AP europejski oficer wywiadu.

Słuchajcie, i tak nic nie przebija faktu jaj, jakie zrobił Zełenski, wydając dziczy pozwolenie na realizację obchodów 9 maja. To przejdzie do historii.

Pierwsza teoria, gdzie toto trafi.

Oby była mieszkanką parteru.

Coś jeszcze dopiszę, ponieważ przybyła Pani do nas z ciekawą historią. Proponowałbym zjednoczyć siły ze wspomnianą powyżej Panią historyk-genealog (trzeba by podać personalia babci), bo wówczas możemy znacznie przybliżyć się do większego prawdopodobieństwa wydarzeń związanych ze szkoleniem szybowcowym Pani babci. Na razie na szkołę szybowcową w Polichnie patrzmy chłodno i ostrożnie, dlatego ja też używam słowa „jeśli” w tym, co do Pani piszę. Na razie z niczego nie wynika, że to w tej akurat szkole babcia osiągnęła kategorię „B” pilota szybowcowego, a kategorię „C” już w innej szkole. W Polichnie równie dobrze babcia mogła znaleźć się przypadkowo będąc na przykład na przelocie w ramach kursu holu za samolotem, albo też będąc na przelocie w ramach zdobywania któregoś z warunków do srebrnej odznaki szybowcowej. Przed wojną nie było tak, że dopiero po osiągnięciu kategorii „D” pilota szybowcowego można było zacząć walczyć o srebrną odznakę szybowcową i było to bardzo logiczne, ponieważ do odznaki tej nie są potrzebne ani uprawnienia do akrobacji podstawowej, ani do lotów bez widoczności. Z babcią mogło to być następująco: 1. Albo babcia wyszkoliła się do kategorii „B” w którejś ze szkół szkolących tylko do stopnia II, czyli na przykład w Polichnie, aczkolwiek takich szkół szybowcowych było w przedwojennej Polsce 12. 2. Albo - jeśli babcia była zdecydowana robić karierę sportową - od razu szkoliła się w szkole szybowcowej, która już z założenia szkoliła do minimum stopnia III, czyli do kategorii „C” pilota szybowcowego. Takich szkół było osiem. Jeśli babcia mieszkała w Warszawie to gdzieś musiała na jej szkolenie szybowcowe wyjechać. Może wyjechała do takiej szkoły, która była zlokalizowana w pobliżu miejsca zamieszkania Państwa rodziny gdzieś w Polsce? Tu potrzebna byłaby pomoc naszej Pani historyk, jeśli teraz we Francji nie zachowało się zbyt wiele dokumentów rodzinnych.

To już jest sprawa nie do tego wątku forum, ale w tej kwestii też możemy pomóc, jak mi się wydaje. Jest na forum pani historyk-genealog, która niezmiernie pomaga tutaj w badaniach nad historią różnych rodzin. W przypadku zainteresowania skontaktuję Panią z naszą forumowiczką specjalistką od takich spraw.

Nie podejmuję się powiedzieć, czy Szanowna babcia pochodziła z Polichna, natomiast jeśli zdobyła uprawnienia pilotki szybowcowej właśnie w Polichnie to babcia mogła być z tego dumna. Polichno to była szkoła szybowcowa Kieleckiego Okręgu Wojewódzkiego LOPP. Zgodnie z systemem szkolnictwa szybowcowego, jaki wówczas obowiązywał, szkoła ta funkcjonowała od 1 maja do 30 września. Szkoła zajmowała się wyszkoleniem do stopnia I (kategoria „A” pilota szybowcowego); do stopnia II (kategoria „B” pilota szybowcowego), a także prowadziła kursy holu za samolotem. Polichno nie szkoliło pilotów do kategorii „C” pilota szybowcowego, zatem babcia po Polichnie musiała doszkolić się do tej kategorii w jakiejś innej szkole szybowcowej.

Oni są nienormalni. Powiedzieć, że są ... (tu wulgaryzm określający nienormalność) to nic nie powiedzieć. Stwierdzić, że to pralnia mózgów to też nic nie powiedzieć, ponieważ trzeba by podać generację pralek (z wysokoobrotową centryfugą odsysającą płyn rdzeniowo-mózgowy), jakie jeszcze są nieznane.

Zapewne tyle, że nie dożyje sprzedaży fantu. Mieszkam w pobliżu sporej działki byłego UBeka, którą to działką interesowali się jak dotąd wszyscy najbogatsi polscy deweloperzy i opuszczali tę działkę zaśmiewając się do rozpuku na wiadomość o jej cenie. Rodzinie UBeka oferującej tę działkę standardowo życzy się всего хорошего, jeśli chodzi o perspektywy sprzedaży tej działki. Jeśli tutaj przez ćwierć wieku nie nastąpiła sprzedaż to jest to identyczne case study.