toyotomi

Czołem. Wtedy - już - nie było eskadronów żandarmerii elitarnej. Zostały rozwiązane podczas II-giej Restauracji Burbonów. pzdr. stani

Czołem. Nakładka na klamrę do pasa - Żandarmerii elitarnej gwardii cesarskiej - Francja 1801-1815 pzdr. stani

Czołem. ....kto uznaje....? Szabel z taka oprawą jak 1811-tka - jest kilka modeli. Proponuję wprowadzić dodatkowo przymiotniki "średni", "po-średni" i "całkiem malutki". A co i jak w Warszawie nazywają, to wisi mi kalafiorem.. pzdr. stani

Czołem. Mamy dwie możliwości - 1 - wersja głowni producencka, zmontowana z oprawą M 1869 2 - współczesny składak. pzdr. stani.

Czołem. Zgadza się - jak najbardziej. Tylko gdzie w tej niemieckiej nazwie znajdziemy przymiotnik - "duży" (chociażby z niemieckiego - "groß")...? pzdr. stani.

Czołem. Jedno co można - na pewno - powiedzieć, to ta szabla to żaden "duży blucher" - czegoś takiego nie było. pzdr. stani

Czołem. Austria - szabla kawaleryjska M 1869. pzdr. stani

Czołem Waszmościom. To się zgadza. Szpady te nie wprowadzono "modelem" - jedynie - regulaminem z 25 kwietnia 1867-go roku. Podstawą regulaminu była - oprawa. Głownie stosowano różne (rzecz jasna - szpadowe) Głownie - w większości - były zdobne grawerami dotyczącymi formacji (gdzie szpada robiła), lub peanami na cześć "Le Roya". Szpadę którą prezentujesz, taszczył oficer ze skromną sakiewką. pzdr. stani

Czołem. A jakie to ma wymiary...? pzdr. stani

Czołem Waszmościom. Zwróćcie uwagę że, zdjęcie pochodzi z atelier. A w takich atelier działy się różne ciekawe rzeczy z wyposażeniem (dodatkami) do fotografii. Nikt nie jest w stanie stwierdzić, czy ta czapka jest tegoż żołnierza, czy na wyposażeniu atelier. Może ta czapka występować na wielu zdjęciach z różnymi mundurami (formacjami) Niejednokrotnie (w atelier) piechur posiadał szablę kawalerzysty, bo była jako dodatek do zdjęcia. - Fotografie z atelier, nie są w 100% miarodajnym źródłem historycznym. pzdr. stani

Czołem. Nie mam pojęcia czy Waszmość, ale ja wiem... pzdr. stani

Czołem. Połówka zacisku do pętli liny. pzdr. stani

Czołem. To nie jest literka "U". To jest oznaczenie - funta - jako wagi. Stylizowane i połączone litery - lb - od zaadoptowanego z łaciny "libra pondo" (po polsku - waga mierzona w librach) Czyli - odważnik o wadze 1/4 funta - trochę ponad 10 dkg. pzdr. stani

Czołem. "Erika" - od Seidela - produkowana od 1951-go roku. pzdr. stani.

Czołem Waszmościom. Dosyć intrygująca teoria - zastanawiam się, czy coś mi nie umknęło z historii Kaukazu - Być może Czerkiesi, bądź Czeczeńcy, uskuteczniali rytualne podrzynanie - wrogom - gardeł...? (że robili to poza konotacjami religijnymi, to standard) A może Gruzini coś wykombinowali....? - warto poszukać. pzdr. stani

Czołem. Stary myśliwski nóż. To "ucho/uchwyt" - to rodzaj jelca, stylistycznie występował jako forma "muszli Jakuba". Zapobiegał zsunięciu się dłoni na ostrze, przy pchnięciu dobijającym zwierzynę. pzdr. stani

Czołem Waszmościom. Replika - a dokładniej falsyfikat - pakistański, bądź indyjski. Falsyfikat - ponieważ ma nabite oznaczenia produkcyjne, udające oryginalne - to jest oszustwo. (może być z lat 50-tych - klepali i klepią tego sporo) Angielskie MK2 nie miały okuć mosiężnych. pzdr. stani

Czołem. To po co pytasz jak wiesz...? pzdr. stani

Czołem. Nie - z formy Schläger'a - głownię tę wyklucza długość trzpienia. pzdr. stani

Czołem. Na pewno - szablowy - broni szermierczej sportowej. W komplecie - od lewej - szabla, szpada i dwa florety. Lata 50-te XX wieku (do roku 1962) pzdr. stani

Czołem. Spróbujmy wyprostować fakty. Szabla ta - NIE JEST - karabelą i z karabelą niema nic wspólnego. Ta szabla - NIE JEST - polską szablą Mogła (chociaż nie musiała) być używana przez polskiego husarza. Głownia - przekrój konstrukcyjny, jak i oprawa, wskazuje na szablę węgierską. Szable te - poza polskimi szablami husarskimi - używała również polska husaria. (analiza detali konstrukcyjnych, to długa pisanina, która Waszmości - prawdopodobnie - nic nie powie) pzdr. stani

Czołem. No pewnie - bo była by oryginałem zgodnym z faktami danego okresu funkcjonowania pzdr. stani

Czołem Długość głowni dla kawalerii lekkiej - co z oprawą by się zgadzało. Szerokość i grubość - ciut mniejsza od żołnierskich (głownia z założenia dla oficera) pzdr. stani

Czołem. Jak możesz, to podaj wymiary głowni - długość / szerokość przy nasadzie / grubość przy nasadzie. Zobaczymy z którego modelu jest głownia. pzdr. stani

Czołem. Wszystko jasne - szabla złożona z oryginalnych elementów. Jednocześnie - w takim złożeniu, nie miała racji bytu funkcjonować. (typowo wredny, handlowy "składak", bo na oryginalnych elementach - łatwo naciągający nieobeznanych w temacie) Analiza - Głownia - wyklepana w manufakturze braci Coulaux w Klingenthal. Grawer na głowni umiejscawia ją w okresie produkcyjnym - 1860-1878 Zakupiona przez manufakturę G.Barrè - nabicie manufaktury na płazie głowni. Najwcześniej w 1873-cim - w tym roku rozpoczęła działalność manufaktura G.Barrè. Do tej pory - wszystko w porządku. Problem z oprawą - Element dekoracyjny na tarczce jelca "2 liście akantu pomiędzy dwoma rozetkami na 7-miu palmetkach" Umiejscawia tę oprawę w okresie Monarchii Lipcowej (1830-1848) dokładniej, element stosowany w latach 1831-1841. Po tym okresie zmieniono element dekoracyjny na "4 liście akantu "w rąb" na 7-miu palmetkach" Połączmy fakty - Głownia z lat 1860-1878 / oprawa z lat 1831-1841 Dodatkowo - G.Barrè zaczął działalność w 1873-cim - i mógł starą oprawę (1731-1841) zamontować do młodszej głowni. Jednocześnie - taki manewr by nie przeszedł, ponieważ symbolika na głowni nie odpowiadała czasowi. (ujęte to było w regulaminach, a na symbolikę zwracano szczególną uwagę na zasadzie "kto po której stronie stoi") Moim zdaniem nabicie stempli G.Barrè na oprawie - to podróbka. Sankcjonująca oprawę wraz z głownią z jednej manufaktury. Dodatkowo - Zakucie trzpienia głowni na oprawie - nieoryginalne (nie wykonane w manufakturze) Konkluzja - Oryginalne elementy - z różnych okresów - poskładane w całość. pzdr. stani