Jump to content
Sign in to follow this  
YARD

Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.

Recommended Posts

Grupa osób skupiona wokół forum koła przyjaciół Muzeum Broni Pancernej CSWL, wyszła z inicjatywą ustawienia, przy grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wielkopolskich, tabliczek z krótką informacją o przebiegu służby i dokonaniach danego oficera.
Cztery tabliczki są w zasadzie gotowe do ustawienia na poznańskich cmentarzach, termin - 14 kwietnia.
Informacja jest wydrukowana na tablicy z tworzywa szt. format około A4 i umieszczona na metalowym stelażu.
Jak to piszą sprawa jest rozwojowa" :)
cdn...

Share this post


Link to post
Share on other sites

gen. Adam Kiciński
Tablica będzie ustawiona, przy grobie generała na cmentarzu na Junikowie.

Share this post


Link to post
Share on other sites

mjr.Edward Pawłowski (ur. 6 czerwca 1889 w Jaksicach, zm. 1 kwietnia 1966 w Poznaniu) – podporucznik Armii Cesarstwa Niemieckiego, major piechoty Wojska Polskiego II RP.
Był synem Romana i Marianny z domu Łuczak. W 1909 roku ukończył Seminarium Nauczycielskie w Bydgoszczy i zdał pierwszy egzamin nauczycielski. Drugi egzamin zdał w 1912 roku we Wschowie. Już po zdaniu pierwszego egzaminu podjął pracę jako nauczyciel Szkoły Powszechnej w Będlewie, gdzie pracował w okresie od 1 września 1909 roku do 31 marca 1913 roku.

Służba w armii niemieckiej, udział w I wojnie światowej[edytuj]
Od kwietnia 1913 roku do 31 marca 1914 roku obył jednoroczną ochotniczą służbę w 47 Pułku Piechoty Króla Bawarii Ludwika III w Poznaniu. 1 marca 1914 roku został mianowany kapralem. Po odbyciu służby wojskowej otrzymał 1 kwietnia 1914 roku posadę nauczyciela etatowego w Bartoszewicach.
1 sierpnia 1914 roku z chwilą wybuchu I wojny światowej został zmobilizowany do 50 Pułku Piechoty Hrabiego Werderu w Rawiczu, który przydzielony został do V Korpusu Armijnego. W szeregach tego pułku, jako dowódca drużyny, wyruszył na front francuski. 27 września został ranny pod Verdun. Pobyt w szpitalu nie trwał długo, już 15 listopada 1914 r. został dowódcą plutonu w Baonie Zapasowym, którym dowodzi do 1 września 1915 r. Następnie (2 września 1915 r.) został mianowany sierżantem i przydzielony do 333 Pułku Piechoty, z którym walczył na froncie rosyjskim, a później w Rumunii. 1 lutego 1917 roku w Bukareszcie został skierowany na Kurs Kulomiotów, jak ówcześnie nazywano karabiny maszynowe. W dniu 30 czerwca 1917 roku. został mianowany podporucznikiem i ponownie skierowany na kurs lekkich karabinów maszynowych (od 1 do 27 lipca 1917 r.) W okresie od 5 października 1917 r. do 1 kwietnia 1918 r. dowodził pułkowym oddziałem lekkich karabinów maszynowych. Jednocześnie przeszedł 3 tygodniowy kurs w Baonie Szturmowym. Po zawieszeniu broni przez Rumunię został wysłany 5 kwietnia 1918 r. na front francuski do 63 Pułk Piechoty (VI Korpus Armijny), z którym 27 września dostał się do niewoli angielskiej.
2 października 1918 roku wysłał z obozu pierwszą wiadomość do rodziny w Polsce. Z trzech uprzednio wydrukowanych zdań wybrał dwa: "Ich bin in Englische Gefangenschaft geraten (jestem w niewoli angielskiej ) oraz "Bin gesund (jestem zdrowy) i podkreślił je [1]. Z niewoli został zwolniony w dniu 10 lipca 1919 r. i wysłany z Anglii do Polski przez Francję.
Udział w wojnie z bolszewikami[edytuj]
We Francji dotarły do niego informacje o wydarzeniach w Poznaniu, dlatego nie czekając na powrót do Polski, już w Paryżu 10 sierpnia 1919 r. zgłosił się do Polskiej Misji Wojskowej i w dniu 4 września 1919 r. przez Włochy i Czechosłowację dotarł do Polski. Po zgłoszeniu się na Stacji Zbornej w Warszawie został wysłany do Poznania.
20 września 1919 r. został przydzielony do 8 Pułku Strzelców Wielkopolskich (później przemianowanego na 62 Pułk Piechoty [2] i wyznaczony na stanowisko dowódcy 5 kompanii. W szeregach tego pułku do 6 marca 1920 r. walczył na froncie Wielkopolskim. 14 czerwca 1920 r., w czasie bitwy nad Berezyną, zdobył most na rzece [3]. Za ten czyn 15 grudnia 1920 roku został awansowany na porucznika. W dniu 19 września 1920 r. po ciężkich walkach zdobył wioskę Nowosiłki za co otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari. Już dnia następnego walczył pod Sienosielcami. Początkowo w wyniku ognia krzyżowego nieprzyjacielskiej pancerki oddział musiał się wycofać ale uderzył ponownie biorąc jeńców i dwa karabiny maszynowe. Za czyn ten otrzymał Krzyż Walecznych. W trzy dni później, 23 września 1920 r., za zdobycie wzgórza 205 na wschód od Świsłoczy w wyniku czego nieprzyjaciel wycofał się w stronę Wołkowyska otrzymał po raz drugi Krzyż Walecznych. W tym okresie jego przełożonymi byli: por. Pławinski, dowódca II/62 pp, płk Władysław Grabowski, dowódca 62 pp, gen. ppor. Tadeusz Gałecki, dowódca XXX BP, gen. ppor. Władysław Jung, dowódca 15 DP i gen. por. Leonard Skierski, dowódca 4 Armii.
W ramach 62 Pułku brał czynny udział w walkach przeciwko bolszewikom na froncie wschodnim (w ofensywie ukraińskiej oraz litewsko-białoruskiej) skąd nastąpił odwrót do Warszawy. Od 21 grudnia 1920 do 3 stycznia 1921 r. przebywa na terenie garnizonu jako d–ca 5 Kompanii, a następnie od 4 stycznia do 15 marca 1921 jako d-ca 4 Kompanii, która powstała po przeformowaniu 62 Pułku. W drugiej połowie 1921 r.bierze udział w walkach i podczas forsowania Berezyny zrobił wypad na wieś Sjelowke? a w bojach odwrotowych pomiędzy Słominem a Wołkowyskiem zdobył w kontrataku wieś Jałuczewice i jednocześnie kopiec 159 oraz wieś Koniewice. Za powyższe walki zostaje w dniu 26 stycznia 1922 mianowany na stopień kapitana.
Pokojowa służba w Wojsku Polskim[edytuj]
Pozostając do 9 sierpnia dowódcą 4 kompanii przebywał w okresie od 30.4 do 14.6.1921 r. na 6 tyg. kursie w Szkole Strzelania w Biedrusku. Od 10.7.1922 do 16.8.1922 pełni w/z funkcje d-cy Baonu. 25.7.1923 otrzymał 4 tyg. urlop wypoczynkowy, z którego już wcześniej (8.8.23) powrócił aby (od 17.8.1923) pełnić funkcje d-cy 7 kompanii w II Baonie. 30 sierpnia otrzymuje 16 dni urlopu i po powrocie ponownie pełni tę samą funkcje aż do 28.9.1923 r. Następnie zostaje w/z d-cą Baonu na okres od 29.9.23 do 29.2.24r. W międzyczasie tj. od 5.2.24 do 29.2.24 przebywał ponownie na urlopie. Od 1 marca 1924r.pełni funkcje d-cy Kompanii a od 5 maja przebywa na Kursie Doszkolenia Młodych Oficerów w Chełmnie, który kończy 28.9.1924 r. W nagrodę otrzymał 10 dniowy urlop (30.9-9.10.24). W okresie od 10.10.1924 r. do 13.9.1925 r. jest d-cą 4 Kompanii i w/z d-cą Baonu. W czasie od 7.4.25 do 17.4.25 w następstwie pochwały (Rozkaz 80/25) otrzymuje urlop. Powtórna pochwała jest powodem kolejnego urlopu od 28.8.25 do 3.09.25 r. Od 14.9.25 do 15.12.25 przebywał w Doświadczalnym Centrum Wyszkolenia w Rembertowie by od 16.12.25 r. podjąć funkcje dowódcy kompanii w Szkole Podoficerów Zawodowych Piechoty Nr 8 w Grudziądzu. W 1926 roku zawarł związek małżeński z Jadwigą Sentkowską.
12 kwietnia 1927 roku awansował na majora ze starszeństwem z 1 stycznia 1927 roku i 42. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 16.6.1927 zostaje wykładowcą w Szkole P.Z.P. Od 24.7.1928 pełni funkcje z-cy Komendanta Szkoły. 6 września 1929 r. zostaje ojcem pierwszego syna Zdzisława-Edwarda. Od 1.1.1930r.zostaje przesunięty do szczebla "B. Od 26 marca 1931 r. do 30 sierpnia 1935 r. był kwatermistrzem Korpusu Kadetów Nr 3 w Rawiczu. W okresie od 2 do 26 sierpnia 1933 r. pełni obowiązki komendanta Korpusu Kadetów Nr 3. Z dniem 31 sierpnia 1935 r. został przeniesiony w stan spoczynku [4].
Pod koniec 1935 roku przeniósł się z rodziną z Rawicza do Poznania. W 1936 roku podjął pracę u Waleriana Sentkowskiego, brata żony Jadwigi, w fabryce przetwórstwa ryb w Poznaniu przy ul. Głównej. Został współudziałowcem w zarządzie fabryki. Korzystał wówczas ze służbowego samochodu marki" Horch. 5 stycznia 1938 roku urodzi się drugi syn Janusz.
II wojna światowa
W wyniku mobilizacji w 1939 roku wywozi 28 sierpnia żonę Jadwigę z dwójką synów na wieś do Łojewa. Pomimo nieotrzymania karty mobilizacyjnej ze wzg. na wiek zgłosił się do Komendy Wojskowej, która to skierowała go do wojska wysyłając pod Warszawę na poszukiwanie pułku do którego został skierowany. Poszukiwania się nie udały ponieważ w międzyczasie pułk wyruszył w kierunku Lwowa. Trudności związane z przemieszczaniem ratują mu życie bowiem Pułk został wzięty przez Rosjan do niewoli i żołnierzy wywieziono do Kozielska i Katynia. Nie wiedząc o zaistniałej sytuacji dociera do Lwowa gdzie dowiaduje się o aresztowaniach. Aby nie zostać również aresztowanym udaje pracownika rolnego i w przebraniu wydostaje się z Lwowa, Następnie przedostaje się przez granicę rosyjsko-niemiecką i w listopadzie 1939 roku (po miesięcznej podróży) udaje mu się dostać do Poznania. W międzyczasie mieszkanie na ul. Słowackiego w Poznaniu , w którym dotychczas mieszkał zostało zarekwirowane przez Niemców, więc z całą rodziną zamieszkał w fabryce ryb, w której przed wybuchem wojny poprzednio pracował. Gdy Niemcy zajęli fabrykę urządzili w niej zakład malowania na szkle i tam pracował jako pracownik. Niemcom coraz bardziej brakowało siły roboczej i w 1943 roku syn jego Zdzisław ,pomimo młodego wieku (13 lat) został przymusowo zatrudniony w zakładach "Telefunken pracujących na potrzeby wojska. Praca Edwarda Pawłowskiego w zakładzie malowania na szkle trwała do końca wojny. Aresztowania za wcześniejsze przynależenie do wojska polskiego uniknął tylko dzięki temu, ze podczas zaborów 1914-18 był przymusowo wcielony do armii niemieckiej.
Ostatnie lata życia, okres powojenny[edytuj]
Po zakończeniu wojny w 1945 roku sam zgłosił się do Wojska Polskiego ale nie został przyjęty z uwagi na przedwojenna służbę wojskową. W późniejszym okresie komunistyczna władza zaproponowało mu podjęcie pracy w wojsku ale odmówił motywując to tym ,że nie o taką Polskę walczył. W ten sposób zamknął sobie drogę do podjęcia jakiejkolwiek pracy w Poznaniu. Wówczas to podjął pracę w przetwórni ryb w Gnieźnie dokąd musiał dojeżdżać z Poznania. Okres stalinowski uniemożliwił mu dalszą pracę w Gnieźnie w związku z czym podjął pracę w Kościanie musząc jeszcze dalej dojeżdżać ale i tę pracę niebawem utracił gdy jego nowy pracodawca dowiedział się o przedwojennej służbie wojskowej. Z biegiem czasu mając bardzo niską emeryturę i 4 osoby na utrzymaniu udało mu się podjął pracę w kiosku Ruchu "RSW na terenie Szpitala Wojskowego przy ul. Grunwaldzkiej 11 gdzie pracował do ostatnich chwil swojego życia. Zmarł 1 kwietnia 1966 r. w wieku 77 lat i został pochowany na cmentarzu Junikowskim w Poznaniu. Obaj synowie : Zdzisław ;były dyrektor ZEOZ oraz Janusz były dyrektor ZZD są na emeryturze.
Ordery i odznaczenia[edytuj]
Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari [5]
Krzyż Walecznych – dwukrotnie (1920 i 1921 [6])
Złoty Krzyż Zasługi [7]
Brązowy Medal za Długoletnią Służbę (1938)
Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918-1921 "Polska Swemu Obrońcy (1928)
Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
Krzyż Żelazny I klasy
Krzyż Żelazny II klasy"
z wikipedi

Share this post


Link to post
Share on other sites

Tabliczka z białej plexi [ok. formatu A-4], napis czarny, kolorowe ordery.
Grób znajduję sie na cmentarzu na Junikowie.
@ Lipek jeśli jesteś z Poznania lub okolic to po prostu przyjedż na spotkanie 14,4.
Jeśli nie, daj znać na priv. coś wymyślimy.

Share this post


Link to post
Share on other sites

płk. Andrzej Kopa
http://www.zolnierzewolnosci.pl/portal/pl/Kopa_Andrzej_1.html
Tabliczka będzie ustawiona na cmentarzu w Konarzewie.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Józef Antoni LOSSOW (1874 - 1950)

http://www.poznan.pl/ulan/d_lossow.html
Tabliczka będzie ustawiona w sobotę na cmentarzu przy ul.Bluszczowej w Poznaniu.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Spotkamy się - sobota godz. 12:30 ul.Cmentarna 2 bramka.
Tabliczki gotowe.
http://www.fotosik.pl/showFullSize.php?id=dcd83ad633a78ff0

Share this post


Link to post
Share on other sites

Trzy tabliczki zostały dziś umieszczone przy grobach żołnierzy.
W sumie było 7 osób.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nie mogę nic znaleźć na temat Jana Juszczaka z Miłosławia, na nagrobku ma napisane, Oficer-Powstaniec Wielkopolski
http://pyra75.flog.pl/wpis/4412840/

Share this post


Link to post
Share on other sites
Życiorys Jana Juszczaka z Miłosławia – Powstańca Wielkopolskiego znajduje się w Muzeum Regionalnym im. Dzieci Wrzesińskich
we Wrześni, ul. Dzieci Wrzesińskich 13
http://www.muzeum.wrzesnia.pl/

Share this post


Link to post
Share on other sites

Dziś na starym cmentarzu przy ul. ks. Bączkowskiego w Kościanie, ustawiliśmy tabliczkę na grobie Bolesława Olejniczaka.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mam pytanie do pomysłodawców. Po pierwsze gratuluję pomysłu i inicjatywy.

A po drugie jaki jest koszt wykonania takiej tabliczki?

Myślałem o podobnej na metalu, ale widzę, że plastik prezentuje się całkiem dobrze. Chociaż ciekawe jaki wpływ będzie miało słońce...

Share this post


Link to post
Share on other sites
dołączam się do pytania o koszt i jakość wykonania.
Świetna inicjatywa.

ps. Czy jest możliwość wykonania takowych na innym kolorze pleksi bądź na bezbarwnej, czy półprzeźroczystej?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Druga tabliczka ustawiona na owym" cmentarzu w Kościanie.

Koszty?
Nadruk bezpośrednio na ładnym" kawałku plexi" pewnie bedzie trochę więcej kosztował. Proponuje zadzwonic do najbliższej drukarni reklamowej i zapytać lub sprawdzić ofertę w internecie. Te na foto drukuje znajomy, po kosztach.
Nie wiem jakie to będzie wytrzymałe? Słońce, deszcz, mróz, itp.
Do tego trzeba wykonać [pospawać] jakiś stelaż, ja spawałem z płaskownika ocynk i z rury kwadrat [20x20x1,5 cena za metr 2,35 brutto (cena gdzieś z allegro)lub ze złomu], na jeden stelaż ok. 1,2m.

Co do cmentarza na Biedrusku, nie mamy planów.

Oczywiście c.d.n.
Następna akcja" na Cytadeli w Poznaniu.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Manierkarz patrz tytuł :)
Staramy się ustawić tabliczki na grobach lekko" zaniedbanych, na których oprócz nazwiska brak jakiegoś opisu.
Przeważnie o oficerach łatwiej o opis w książkach i w internecie.

Share this post


Link to post
Share on other sites
cyt:
abliczek z krótką informacją o przebiegu służby i dokonaniach danego oficera."

Sugerowałem się tym ostatnim zdaniem ;)

Mógłbyś się odezwać na mojego maila w wolnym czasie oczywiście ?

mail: wojtekgoscinski@gmail.

Sprawa tyczy się tematy tego posta.

Pozdrawiam

Share this post


Link to post
Share on other sites

Zbliżenie na tabliczkę, Władysław Radomski - cmentarz w Kościanie.

@Manierkarz-wysłałem PW na adres z Odkrywcy.
Możesz wysłać na yar.dzik@vp.pl lub gg 8945166

Share this post


Link to post
Share on other sites

Dziś w pięcioosobowym składzie spotkaliśmy się na Cytadeli w Poznaniu.
Mieliśmy przygotowane 4 tabliczki.
Tutaj napis na tablicy jest mniejwięcej taki:

ygmunt Antoniewicz
(ur. 1874 w Poznaniu, zm. 9 maja 1919 w drodze ze Lwowa do Poznania)
Polski wojskowy ormiańskiego pochodzenia, uczestnik I wojny światowej, powstania wielkopolskiego i wojny polsko-bolszewickiej.
Po ukończeniu gimnazjum im. Karola Marcinkowskiego studiował sztuki piękne w Poznaniu.
Po wcieleniu do armii pruskiej odbył służbę wojskową i walczył na wielu frontach I wojny światowej, po czym został oficerem powstania wielkopolskiego.
Wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej i jako oficer Legionów Piłsudskiego, w dniu 6 maja 1919 roku pod Lwowem został ciężko ranny.
Rozkazem marszałka Józefa Piłsudskiego uznano go za Poległego na Polu Chwały i pośmiertnie odznaczono Orderem Virtuti Militari."

Share this post


Link to post
Share on other sites

Grób generała Macieja Puchalaka.

[przy pisaniu posta wyżej, niepostrzeżenie przeskoczyła mi data, może nikt nie zwróci uwagi]

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  



×
×
  • Create New...

Important Information