Jump to content
  • 0

nieśmiertelnik wrześniowy dziwne bicia


MARCIN1234

Question

21 answers to this question

Recommended Posts

Ministerstwo Spraw Wojskowych,Biuro Personalne to przydział delikwenta,zdradz nazwisko jeżeli widnieje na odwrocie blachy.Wyjątkowo zdarzają się przypadki wybijania blach odmiennym krojem czcionki niż ¨regulaminowa¨.
Link to comment
Share on other sites

Co do I przy nazwisku to przeglądając materiały w CAW jeżeli w tym samym roczniku było 2 żołnierzy o tym samym imieniu i nazwisku to żeby ich rozróżnić w rozkazach dziennych stosowano I lub II.
Może to o to chodzi.

Pozdrawiam.
Link to comment
Share on other sites

Piwowarczyk Stanisław
[1904-1940], kpt. dypl. piech. [1937], pośm. mjr [2007]
Ur. 19 II 1904 w Radomsku, syn Stanisława i Kazimiery z Jerków. Absolwent gimnazjum. W latach 1026-1927 w Szkole Podchorążych Piechoty, potem w latach 1927-1929 w Oficerskiej Szkole Piechoty. Promowany na stopień ppor. sł. st. piech. ppor. 15 VIII 1929 z przydziałem do 27 pp w Częstochowie na stanowisko d-cy plutonu. W XII 1930 przeniesiony z 27 pp do 19 pp we Lwowie. Do stopnia por. awansowany 1 I 1932. Z dniem 3 XI 1934 skierowany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, gdzie był słuchaczem do X 1936. Po ukończeniu WSWoj. przydzielony w XI 1936 do sztabu 8 DP na stanowisko oficer sztabu. Awansowany 19 III 1937 do stopnia kpt. dypl. sł. st. piech. Do 1938 I oficer sztabu 8 DP. W latach 1938-1939 wykładowca w Szkole Podchorążych Piechoty w Ostrowi Maz.-Komorowie. W kampanii wrześniowej 1939 bierze udział na stanowisku oficera operacyjnego 41 DPRez. w składzie GO „Wyszków”, potem na Lubelszczyźnie. W nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej. Więziony w obozie w Kozielsku. Zamordowany przez funkcj. NKWD w IV 1940 w Lesie Katyńskim.
Żonaty. Syn Marek.
Decyzją MON z 5 X 2007 mianowany pośmiertnie mjr piech.
Dz. Pers. Nr 14 z 15 VIII 1929; Dz. Pers. Nr 1 z 26 I 1931; Dz. Pers. Nr 11 z 7 VI 1934; Rocznik oficerski 1932; R. Rybka – K. Stepan. Rocznik oficerski 1939. Kraków 2006; W. Chocianowicz. W 50 lecie powstania WSWoj. w Warszawie. Londyn 1969; Katyń. Księga cmentarna. W-wa 2000
Link to comment
Share on other sites

41 Dywizja Piechoty Rezerwowa, 41 DP (rez.) – wielka jednostka piechoty Wojska Polskiego II RP.
41 Dywizja Piechoty (Rezerwowa) pod dowództwem gen. bryg. Wacława Piekarskiego wchodziła w skład GO Wyszków" w Armii Modlin". Do 3 września miała tylko ograniczony kontakt z wrogiem. 4 września koncentrowała się w rejonie Różana z zadaniem jego obrony oraz linii Narwi na północ i południe od miejscowości. 5 września toczyła ciężkie walki w obronie Różana z wojskami niemieckiego Korpusu Wodrig" z 3 Armii. Podejmowane kilkakrotne próby opanowania przez Niemców miasta oraz sforsowania Narwi zostały odparte z dużymi dla nich stratami. Nazajutrz jednak Polacy ponieśli porażkę. Sprzeczne rozkazy Naczelnego Dowództwa spowodowały chaos w dowodzeniu i w konsekwencji odwrót znad Narwi do nowego miejsca koncentracji na północ od Wyszkowa. Tego samego dnia dywizja została przekazana do SGO Narew" i przeznaczona do ponownego zajęcia Różana. Jednakże próba odzyskania utraconych pozycji zakończyła się z 6 na 7 września jej rozbiciem. 33 DP (Rez.) skierowana nocnym marszem w rejon Różana, spotkała się z odchodzącą 41 DP (Rez.), która wzięła 33 DP za Niemców i doszło do nocnego boju obu polskich jednostek, który zakończył się utratą 2 batalionów piechoty i jednego dywizjonu artylerii lekkiej przez 41 DP oraz kompletnym przemieszaniem się oddziałów obu dywizji. Zdezorganizowane oddziały zostały wycofane na południe na przeprawy na rzece Bug (rejon Broku). Następnie dowódca dywizji otrzymał rozkaz ponownie podporządkowujący go GO Wyszków". Wobec przedwczesnego wysadzenia mostu w Broku 7 września dywizja znajdowała się w pełnym odwrocie na Wyszków. 116 pp maszerował z Kobylina na Grądy, 114 pp – na Plewki, a 115 pp – na Czarnowo. Do wieczora dywizja ześrodkowała się w rejonie Stara Wieś-Białe Błota-Poręba w składzie 7 batalionów przy stanach sięgających 35% stanu wyjściowego. 8 września dywizję przydzielono do Armii Modlin". W nocy z 8 na 9 września dywizja zdołała zgrupować się pod Łazami, Strachowem i Gwizdałami bez kontaktu z Niemcami. Dowódca zwlekał z dalszym wykonaniem rozkazu. aby dać odpocząć wymęczonym oddziałom. Następnie jej oddziały obsadziły rejon między Liwcem a Brokiem. 10 września, gdy dywizja była w marszu, pod Stoczkiem Węgrowskim rozbił ją atak niemieckiej Dywizji Pancernej Kempf". Niezdolne do dalszej walki oddziały dywizji zostały skierowane w rejon Włodawy. 14 września resztki dywizji zbierały się koło Chełma. 15 września jej oddziały liczyły ok. 5 tys. żołnierzy. Następnie weszła w skład Frontu Północnego gen. Stefana Dęba-Biernackiego. Przez cały 19 września dywizja biła się z niemiecką 3 DPanc. w rejonie Włodawy. Dywizja walczyła następnie pod Aleksandrowem i Tereszpolem i – okrążona od płd. przez niemiecką 8 DP, od zach. i płn. przez VII Korpus, a od wsch. przez zbliżające się oddziały Armii Czerwonej – dopiero 26 września złożyła broń
Link to comment
Share on other sites

Kiedyś słyszałem historię, o blaszce żołnierza odnalezionej na terenie byłego obozu niemieckiego której właściciel zginął zamordowany w Sowietach .W latach 39/40 Niemcy i Rosjanie na niewielką skalę prowadzili wymianę jeńców ci którzy pochodzili z terenów zajętych po 17.09 przez Rosjan byli im przekazywani i vice versa.
Link to comment
Share on other sites

dziwny zbiek okoliczności odeszli 16.04 .40 r.władza sowiecka w w niespełna w kilka dni rozstrzelała kilka tysięcy obywateli polskich,szukajcie dalej,wątek nabiera wiele tajemnic ,prawdę mówiąc to katyńiem interesuję się od ponad 20 lat,mam pierwszą listę katyńską wydaną przez niemców.
Link to comment
Share on other sites

Archived

This topic is now archived and is closed to further replies.

×
×
  • Create New...

Important Information