Borsuk13

Co nieco o jego przeszłości wiadomo. Wiemy gdzie i kiedy został kupiony i ile mniej więcej kosztował. Znane jest też jego poprzednie oznaczenie. We flotyllach rzecznych służył od 1922 roku.

Ja o „gruszkach”, a kolega o „jabłkach”. Może się mylę, ale te kutry nie są zmodyfikowanymi motorówkami kupionymi w Pradze. Jednostka z trzema włazami na dziobnicy jest trochę szersza niż stojący obok kuter. Nowe kutry były szersze o około 65 centymetrów i dłuższe o ponad 2,5 metra. Na kutrach typu Praga nie zmieściłyby się trzy włazy na dziobie.

Zdjęcie jest z roku 1933, a nie z 1934. Tak jest, gdy w podeszłym wieku pisze się „z głowy”, nie zaglądając do notatek. W dokumentach są miesięczne sprawozdania z prac prowadzonych w Warsztatach Portowych w Pińsku. Przy budowie jednostek typu KU 16 był zastój od lutego do czerwca 1933 roku (w lutym, marcu i maju nie wykonywane żadnych prac, w kwietniu i czerwcu postęp był minimalny). Ze względu na ubiór marynarzy wydaje się że fotografia została wykonana późną wiosną roku 1933.

Nie, są to kutry uzbrojone (numery od 16 do 19) budowane od podstaw.

Tak, dziękuję za sprostowanie oczywistej pomyłki.

Kolega ptasznik skierował moje myśli we właściwą stronę. Co prawda w Flotylli Wiślanej nie było motorówki o takiej numeracji, ale wśród nieetatowych jednostek znajdujących się na terenie PW Modlin były poniemieckie i porosyjskie motorówki, a także krypy. Jedna z nich nosiła numer 42. Była wymieniana w spisach z 1921 i 1924 roku. Komendant PW Modlin, rozkazem Nr 16, Art. 7 — z 1 czerwca 1925 roku — powołał komisję szacunkową, która miała zbadać i oszacować kadłuby 7 nieużywanych motorówek, w tym N. 42. Łódź ta miała długość 10,3 m, a szerokość 1,63 m (w oryginale dokumentu 1,36, ale pewnie jest to błąd maszynowy, bo nie spotkałem motorówki, której stosunek długości do szerokości byłby większy niż 7,5). Wymiary te są prawie identyczne jak budowanych kutrów meldunkowych. Prawdopodobnie kadłub tej łodzi posłużył jako wzór przy budowie KM 12 — 15. PS. Numer ten był wymieniony w jednym z artykułów o Flotylli Wiślanej zamieszczonym w MSiO.

Według dokumentów w Stoczni Gdańskiej wybudowano - w 1920 roku - 8 jednostek dla dywizjonu monitorów Flotylli Wiślanej. Nosiły one numery stoczniowe od S 13 do S 20. Monitory otrzymały nazwy: S 13 — WARSZAWA (rozważano też nazwę Modlin), S 14 — HORODYSZCZE (proponowano też nazwę Brześć Litewski), S 15 — PIŃSK, S 16 — MOZYRZ (potem TORUŃ). Krypy artyleryjskie: S 17 — KA 1 (potem KZ 1 —> B 12 —> K12); S 18 — KA 2 (KZ 2, B 13, K 13) Krypy naftowe: S 19 — KN 1 (—> KZ 3, B 14, K 14): S 20 — KN 2 (KZ 4, B 15, K 15). w latach 1926/27 nie zbudowano w Pińsku dwóch kryp naftowych o długości 45 metrów, informacja podana w Przeglądzie Technicznym jest błędna (Borowiak nie zagląda do dokumentów, ale przepisuje od innych, czasami bez zrozumienia). W spisie prac prowadzonych w Warsztatach w Pińsku w okresie od grudnia 1925 do kwietnia 1932 roku nie ma takiej pozycji. Na planie, z 1935 roku, K 14 ma 27,5 długości, 5,2 m szerokości i 2,45 m wysokości.

Nie, to są lekkie kutry uzbrojone w czasie budowy, przed zainstalowaniem uzbrojenia i opancerzenia. Wadliwe płyty pancerne z huty Bismarck wstrzymały prace wyposażeniowe. Zdjęcie zostało zrobione w maju lub czerwcu 1934 roku.

Motorówka z lewej strony to OLEŃKA z KPW Modlin, dawna jednostka carskiej flotylli KASATKA i bolszewickiej No. 22. Po likwidacji portu wojennego w Modlinie znalazła się w MDLot, gdzie służyła do 1934 roku.

W II RP funkcjonowała Wojskowa Służba Żeglugi Śródlądowej, miała też własne jednostki pływające, np. ślizgacz S 1. Po reorganizacji dwie motorówki trafiły do Flotylli Pińskiej.