YARD

Fotki: http://elka.pl/content/view/86879/79/ https://www.facebook.com/Pamięć-Powstania-Wielkopolskiego-1234336229940035/ W hołdzie powstańcom wielkopolskim Zbliżająca się rocznica wybuchu Powstania Wielkopolskiego była okazją do upamiętnienia powstańców z naszego regionu. 17 grudnia 2017 r. odbyła się uroczystość uhonorowania zasłużonych żołnierzy spoczywających na cmentarzu w Starych Oborzyskach. Uroczystości rozpoczęły się Mszą Świętą w miejscowym kościele, po której nastąpił krótki program słowno – muzyczny oraz rys historyczny upamiętnionych w tym dniu osób. Następnie na parafialnym cmentarzu uhonorowano okolicznościowymi tabliczkami powstańców wielkopolskich i żołnierzy polskich. Uhonorowani powstańcy i żołnierze to: Jan Szymański - Powstaniec Wielkopolski, żołnierz Wojsk Wielkopolskich, Jan Nowicki - Powstaniec Wielkopolski. W trakcie I wojny światowej walczył w armii niemieckiej, pod Verdun. Teodor Raszewski - Powstaniec wielkopolski, rotmistrz 1. Pułku Ułanów Wielkopolskich, syn pierwszego Starosty Kościańskiego - Gustawa Raszewskiego, Jan Cichocki - Powstaniec Wielkopolski, Żołnierz Wojsk Wielkopolskich, Stanisław Nowak - Powstaniec Wielkopolski, Żołnierz Wojsk Wielkopolskich oraz Stanisław Horyński, który służył w Dywizjonie Myśliwskim 309. Po uroczystościach na cmentarzu wszyscy zebrani przemarszem udali się na teren miejscowej szkoły gdzie odbył się pokaz techniki kawaleryjskiej Towarzystwa byłych Żołnierzy i Przyjaciół 15. Pułku Ułanów Wielkopolskich oraz inscenizacja potyczki z okresu powstania wielkopolskiego w wykonaniu grup rekonstrukcyjnych: 3. Bastionu Grolman, Grupy Operacyjnej Maxxim, Towarzystwa Działań Historycznych 57. Pułku Piechoty oraz GRH Powstanie Wielkopolskie 1918-1919 Grupa Leszno. Czynna była również strzelnica obsługiwana przez Stowarzyszenie Historyczne i Strzeleckie im. Kościańskiej Rezerwy Skautowej. Organizatorzy składają ogromne podziękowania panu Jarosławowi Dzikowskiemu i Kołu Przyjaciół Muzeum Broni Pancernej w Poznaniu, delegacjom 17. Wielkopolskiej Brygady Zmechanizowanej z Międzyrzecza i Związkowi Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych w Kościanie, harcerzom, pocztom sztandarowym oraz Orkiestrze Dętej OSP w Kościanie za uświetnienie uroczystości, księdzu proboszczowi Wojciechowi Słomińskiemu za przygotowanie liturgii, pracownikom i chórowi szkoły w Starych Oborzyskach za przygotowanie prezentacji, a także miejscowej Ochotniczej Straży Pożarnej za zabezpieczenie trasy przemarszu, jak również rodzinom zmarłych i licznie zgromadzonym parafianom za udział. Z fB Gmina Kościan

Stare Oborzyska, 17.12.2017 r. Uroczystości upamiętnienia Powstańców Wielkopolskich.

Na cmentarzu w m. Choryń ustawiliśmy pamiątkową tabliczkę przy grobie Powstańca Wielkopolskiego Stefana Lossego. Stefan Lossy Ur. 10 lipca 1895 r. w Turwi, zm. w 1983r. Powstaniec Wielkopolski, żołnierz Wojska Polskiego. Syn z małżeństwa Szymona i Katarzyny. W 1915 r. został powołany do Armii Niemieckiej do formacji saperów, gdzie służył do listopada 1918 r, ranny na froncie. Stefan Lossy brał udział w Powstaniu Wielkopolskim z bronią w ręku, najpierw w walkach ulicznych w Poznaniu, a następnie na froncie pod Poniecem i Krobią. Był członkiem obsługi karabinu maszynowego w pociągu pancernym na linii Gniewkowo - Złotniki. Po ukończeniu powstania został wcielony do służby czynnej w Wojsku Polskim i zwolniony w stopniu kaprala. Po powrocie z wojska rozpoczął pracę jako drugi leśnik w leśnictwie Kotusz. Podczas drugiej wojny światowej pracował jako robotnik rolny, Po drugiej wojnie światowej mieszkał w Choryni i pracował jako leśnik w PGR Choryń. W latach siedemdziesiątych mianowany podporucznikiem Wojska Polskiego. Odznaczony: Orderem Odrodzenia Polski Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym. Tablica ustawiona przez Rodzinę i KOŁO PRZYJACIÓŁ MUZEUM BRONI PANCERNEJ w Poznaniu. Informacje uzyskane od rodziny i na str. Wielkopolskie Towarzystwo Genealogiczne Gniazdo" . Tablica ustawiona przy współpracy z Gmina Kościan i GRH Powstanie Wielkopolskie 1918-1919r.Grupa Leszno

Tablica ustawiona przy współpracy z Gmina Kościan, GRH Powstanie Wielkopolskie 1918-1919r.Grupa Leszno, KOŁO PRZYJACIÓŁ MUZEUM BRONI PANCERNEJ w Poznaniu. Stanisław Kaźmierczak Ur. w dniu 21.10.1895 r. w Żernikach koło Wrześni, zm. 6.10.1984 r. w Kościanie. Powstaniec Wielkopolski, uczestnik kampanii wrześniowej. Syn małżeństwa rolników, Jakuba i Franciszki z domu Wojciechowskiej. Podczas pierwszej wojny światowej został przymusowo wcielony do armii niemieckiej. W 1917 r. dostał się do niewoli rosyjskiej, z której powrócił w 1918 r. Po powrocie zgłosił się na ochotnika do 2. Kompanii Wrzesińskiej pod dowództwem sierż. sztab. Robakowskiego, będącej oddziałem Powstańczego Batalionu Wrzesińskiego dowodzonego przez Władysława Wiewiórowskiego. W kompanii tej, w stopniu szeregowca, brał udział w Powstaniu Wielkopolskim, służąc od 27.12.1918 do 11.01.1919 r. Brał udział w powstaniu we Wrześni, w interwencji w Gnieźnie, Zdziechowej, Witkowie, Żninie i walkach pod Szubinem, gdzie został wzięty do niewoli niemieckiej. Do 1920 r. przebywał w obozie jenieckim Altdamm (Dąbie pod Szczecinem). Po powrocie z niewoli zamieszkał w Poznaniu, gdzie służył jako starszy posterunkowy Policji Państwowej, mieszkał przy ul. Łąkowej 3/5. Podczas kampanii wrześniowej w 1939 r. walczył w Rejonie Umocnionym Hel. Tam 2.10.1939 r. dostał się do niewoli. Przebywał w obozie jenieckim Stalag II A w Neubrandenburgu, z którego został zwolniony 02.08.1940 r. Zawarł związek małżeński 13.10.1962 r. w Kościanie z Jadwigą Szczepaniak. Zweryfikowany przez Związek Powstańców Wlkp w dniu 17.01.1935 r. pod numerem 14135. Członek Koła Łazarz Związku Weteranów Powstań Narodowych R.P. 1914/1919 od 9.12.1934 r. Po II Wojnie Światowej był członkiem ZBOWID'u. Odznaczony: Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym.

Z FB W dniu dzisiejszym tj. 28.10.2017r, dzięki uprzejmości i współpracy z Pamięć Powstania Wielkopolskiego, mieliśmy zaszczyt wziąć udział w krótkiej ceremonii ustawienia pamiątkowej tabliczki i krzyża przy grobie Powstańca Wielkopolskiego Stanisława Kaźmierczaka . " Koło Przyjaciół Muzeum Broni Pancernej GRH Powstanie Wielkopolskie 1918-1919r.Grupa Leszno

Opis na foto, z allegroooo.

Czwarty rok z rzędu wolontariusze z Koła Przyjaciół Muzeum Broni Pancernej, z Koła Historycznego Gminy Suchy Las oraz żołnierze ochotnicy z Batalionu Zabezpieczenia Szkolenia z Biedruska wykonali przedświąteczne prace porządkowe na Cmentarzu Garnizonowym w Biedrusku. Cmentarz powstał na początku XX wieku wraz z poligonem wojskowym w Biedrusku i był przeznaczony dla żołnierzy pruskich i ich rodzin. W okresie międzywojennym cmentarz, jak cały kompleks poligonowy w Biedrusku, był wykorzystywany przez Wojsko Polskie. Polskie mogiły na tym cmentarzu to głównie ofiary utonięć w Warcie podczas przepraw i innych nieszczęśliwych wypadków w trakcie ćwiczeń na poligonie. Pierwsze prace wolontariuszy na tym cmentarzu odbyły się w roku 2014. Wówczas stan cmentarza był tragiczny, z trudem można było odnaleźć mogiły wśród zarośli otaczającego go ze wszystkich stron lasu. Połamane krzyże i tablice, przewrócone mogiły zostały w naprawione. Wykarczowano teren cmentarza i wydzielono go z obszaru lasu. Od tego czasu wolontariusze spotykają się 2-3 razy w roku, aby utrzymać to miejsce w należytym porządku. Z zadowoleniem stwierdzamy, że od czasu pierwszych prac nie zdarzają się żadne akty wandalizmu, wręcz przeciwnie - pojawiają się nowe krzyże czy tablice - zapewne znoszone przez okolicznych grzybiarzy czy eksploratorów.

Absolutna nowość !! Pz IV z Festung Posen, na Cytadeli, po walkach. Na drugim planie StuH.

LW - Kaserne Posen 1940r

Kółko. Jedna z niewielu zachowanych części z poznańskich czołgów".

Z FB W pierwszej połowie lipca "Zespół Poszukiwawczy z Koła Przyjaciół Muzeum Broni Pancernej, przeprowadził akcję pozyskania koła jezdnego do Sturmgeschütz'a. Pod wskazanym adresem znaleźliśmy piękne kółko z ładnymi gumami. Po udanych pertraktacjach - koło jest w naszym posiadaniu. Koło zostanie zamontowane do remontowanego Panzerkampfwagen III. Koło pochodzi z Sturmgeschütz rozbitego w styczniu 1945 r w ok. Poznania."

Siedmiu Powstańców Wielkopolskich upamiętnią uczniowie i nauczyciele z Czacza. Na niedzielę (17 września) zaplanowano uroczystości, którym towarzyszyć będzie specjalna oprawa. Przy grobach zmarłych Powstańców staną tabliczki przypominające ich bohaterską postawę. Na cmentarzu parafialnym w Czaczu funkcjonują już cztery tabliczki upamiętniające, teraz będzie ich jedenaście. - Znamy jeszcze kilku uczestników powstania, natomiast mamy problem z udokumentowaniem, a to jest warunek, żeby Muzeum Powstania Wielkopolskiego mogło uhonorować i ch tabliczkami, ponieważ Muzeum jest fundatorem tabliczek - mówi Ilona Konieczna, reklama nauczycielka historii i wiedzy o społeczeństwie w Zespole Szkół w Czaczu - W tej grupie mamy najmniej udokumentowane, bo historia była jaka była, niszczono dokumenty swoich rodzin. W poszukiwaniach brali udział uczniowie klas drugich oraz trzecich, m.in. Agata Kobiałka, Natalia Walachowska i Dominika Kostrzewska. Niektórym rodzinom trzeba było przypominać o tym, że ich przodek brał udział w powstaniu. Uczniowie wspierali się książką "Ziemia kościańska w Powstaniu Wielkopolskim, spisem w księgach parafialnych, zdarzały się także przechowane przez rodziny zdjęcia i inne dokumenty. W uroczystościach wezmą udział rodziny Powstańców, władze samorządowe, członkowie Koła Przyjaciół Muzeum Broni Pancernej w Poznaniu, a także Żeńcy Wielkopolscy. O godz. 11.00 rozpocznie się msza św. w kościele parafialnym w Czaczu, a po mszy uczestniczy przemaszerują na cmentarz. Tablice pamiątkowe staną przy grobach: Ignacego Kobiałki, Józefa Walachowskiego, Piotra Ratajczaka, Stanisława Szczepaniaka, Franciszka Szymańskiego, Tomasza Kaczmarka i Jana Gidaszewskiego. Akcja organizowana jest w ramach projektu "Ocalić od zapomnienia, w którą uczniowie z Czacza angażują się już po raz trzeci. Uczniowie będą kontynuowali poszukiwania, nie tylko Powstańców, bo w ich zainteresowaniu są także rodziny wysiedlone do przymusowych robót, osoby, które walczyły podczas II wojny światowej lub zostały po wojnie rozstrzelane, a związane są z Czaczem." http://elka.pl/content/view/85745/79/

Kurs łączności 7DAK

Reko-ułani w Racocie. W środku wiceprezydent Poznania Maciej Frankiewicz Z Fb Pamięć Powstania Wielkopolskiego"

Stanisław Krzyśko,nieśmiertelnik wygląda na pruski.

Stanisław Krzyśko, urodzony 8 listopada 1895 r. W okresie wojny polsko – bolszewickiej 1919-21 walczył w ramach Dywizjonu Artylerii Konnej Wielkopolskiej w stopniu wachmistrza w 1 baterii. Zasłużył się szczególnie w walkach baterii 14 września 1920 r. pod Zaszkiewiczami i Kołonną oraz w walce pod Nowem Zahorowem. Wachmistrz Stanisław Krzyśko wyjechał z jednem działem na otwartą pozycję na wzgórzu przed ławę szwoleżerów i pod skutecznym ogniem kozackiej artylerji rozproszył kozaków, broniących zajętych pozycji. Działon traci jednego rannego i ponosi straty w koniach, lecz zadanie spełnia. Odznaczony Krzyżem Virtuti Militari V klasy oraz Krzyżem Walecznych. W okresie międzywojennym służył jako ogniomistrz-szef 1 baterii 7 D.A.K. Około 1930 w stopniu starszego ogniomistrza. W II połowie lat 30-tych awansowany na chorażego. Wybijał się na czoło korpusu podoficerskiego dywizjonu. Jak pisał o nim por. Józef Otfinowski „Był żywą historią 7-ego DAKu. Średniego wzrostu. Bezgranicznie oddany służbie. Bardzo lojalny wobec swoich przełożonych. Wzór świetnego podoficera. Zawsze starannie, czysto umundurowany, elegancki. Krótko przycięty wąs nadawał jego skupionej twarzy powagi i szlachetności. Szare, wszystkowidzące oczy zdradzały stanowczość i energię. Powierzonych mu ludzi trzymał krótko, w bezwzględnym posłuszeństwie. Co nie znaczy, że był zimny i bezduszny; w potrzebie wykazywał troskę i gotowość pomocy. Mimo jego surowości nigdy nie słyszałem aby się ktoś na niego żalił. Mówiono o nim często, ale zawsze z nutą życzliwości i szacunku.”. W czasie wojny 1939 r. na stanowisko zastępcy dowódcy kolumny amunicyjnej dywizjonu. 20 września 1939 r. ciężko ranny w szyję w wyniku nalotu niemieckiego lotnictwa. Mimo bardzo poważnego stanu oddaje pierwszeństwo w ewakuacji do Warszawy rannym kanonierom. Dalsze losy nieustalone. Zmarł 10 stycznia 1976 r., pochowany na cmentarzu Junikowo w Poznaniu (pole 27, kwatera 3, rząd 8, numer 8). Lista odznaczonych Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym" Krzyśko, Stanisław Rodzice: Stanisław, Michalina Ur.: 1895-11-08, Mrowino (Poznań PL) Uchwała Rady Państwa nr: 12.17-0.1048 z dnia 1958-12-17 Opis: Krzyśko Stanisław brał czynny udział z bronią w ręku w Powstaniu Wlkp. od dnia 21.01.1919 r. w okolicy Żnina, Janowca, Opalenicy i Leszna. Po zakończeniu działań wojennych w Powstaniu Wlkp. przydzielony został dnia 17.04.1919 r. do I-ej Baterii VII Dyonu Art. Konnej, gdzie jako podoficer zawodowy przebywał do 1939 r. W czasie II wojny światowej brał udział w walkach pod Kutnem i w obronie Warszawy, gdzie został ranny i leczył się w Szpitalu Ujazdowskim. Po wyzwoleniu wrócił do Poznania i pracował jako szofer w różnych firmach, a od 01.07.1958 r. zwolniony został na rentę inwalidzką. Podstawa: arkusz ewidencyjny VII-go Dywiz. Artyl. Konnej z dnia 10.01.1924 r.

1 Pułk Ułanów Poznańskich

Koszary- kużnia?

Małpa bjar_1:) uważaj, może w tej grupie jaki prawnik jest lub redaktor, będą Cie po sądach ciągać" za zniewagę. A tak swoją drogą może fachowcy od reko opiszą takie złe foto" co jest nie tak. Młodzi ekomani", może nie wiedzą co żle robią.

Gen.bryg. Edmund Knoll-Kownacki, dowódca VII Okręgu Poznań (trzeci od lewej), płk. Włodzimierz Kownacki - dowódca 7 Pułku Strzelców Konnych (pierwszy po prawej) w Mystkach 1928 r.

Władysław Anders, w mundurze 15 Pułku Ułanów Poznańskich.[1919-1920]

Z FB Pathe 1939" 7 września 2015 · Dzięki pomocy Towarzystwa Pamięci 7-go Pułku Ułanów Lubelskich im. gen K. Sosnkowskiego prezentuję film przesłany przez Pana Marka Iwańskiego, który nakręcił ojciec Józefa Iwańskiego w Poznaniu najprawdopodobniej 3 maja 1935 r. Uwaga: na filmie oznaczyłem błędną datę - film nagrano najpewniej w 1935 r. Opis filmu dzięki Michałowi Andrzejakowi. 00:24 - hipodrom miejski za Nowym Zakładem Dyakonisek na ówczesnych Błoniach Grunwaldzkich. W ich trakcie zespołowe pokazy strzelców konnych i podoficerów. 03:19 - adiutant pułku na czele orkiestry 7. psk 03:22 - Poczet sztandarowy prowadzi ppłk Janusz Bokszczanin zastępca dowódcy pułku 03:49 - odznaczenie Przew. Ks. Kan. Kruczka Honorowym Członkiem 7. psk przez dowódcę płk Kownackiego 04:48 - Koszary na ul. Grunwaldzkiej ze starym sztandarem 05:34 - zawody i pokazy kawaleryjskie szeregowych na ul. Taborowej http://www.youtube.com/watch?v=gguRL3dG1wg&feature=youtu.be

Foto z FB 17 Pułk Ułanów Wielkopolskich. Koszary w Gnieżnie, 6.1.1919r

Foto z FB 17 Pułk Ułanów Wielkopolskich. Koszary w Gnieżnie,

Koszary w Lesznie Foto z FB 17 Pułk Ułanów Wielkopolskich.