Przedmioty codziennego użytku

[Tomasz70]

I jeszcze znajdka sprzed 30 lat z okolic Radzymina - takie coś, co żołnierzowi armii amerykańskiej miało podnosić morale w okopach. M1910 Can, Condiment - czyli po prostu pojemnik na kawę, cukier i sól. 

Jak widać, nasi też to dostali do plecaków w 1920, żeby choć trochę poprawić humor w obliczu zagrożenia ze strony Robotniczo-chłopskiej Armii Czerwonej. Można sobie wyobrazić, jakie opinie krążyły wśród krasnoarmiejców, o burżuazyjnym Wojsku Polskim, jeśli coś takiego trafiło się jako zdobycz na polu walki! Nie trzeba tłumaczyć, że z zaopatrzeniem w szeregach naszego przeciwnika nie było różowo, a porównując do ówczesnych standardów Wojska Polskiego, wręcz kiepściutko...

[Jedburgh_Ops]

W dniu 28.07.2025 o 11:22, Tomasz70 napisał:

Można sobie wyobrazić, jakie opinie krążyły wśród krasnoarmiejców, o burżuazyjnym Wojsku Polskim, jeśli coś takiego trafiło się jako zdobycz na polu walki! Nie trzeba tłumaczyć, że z zaopatrzeniem w szeregach naszego przeciwnika nie było różowo, a porównując do ówczesnych standardów Wojska Polskiego, wręcz kiepściutko...

Gdyby ruska soldateska w 1920 roku zajrzała do „meat can pouch” polskiego żołnierza, który miałby to po Amerykanach z normalnym wyposażeniem, czyli z talerzem/patelnią M1910 albo M1918, z łyżką, nożem i widelcem M1904 albo M1910 to by oniemiał. Ta dzicz jak nie żarła wszystkiego rękami to co najwyżej jakąś łyżką, a oby metalową, jeśli nie drewnianą.

A wyobraźmy sobie ciężki wstrząs cywilizacyjno-kulturowo-poznawczy ruskiego sołdata z wojny polsko-bolszewickiej, który wziąłby polskiego jeńca, a on miałby po Amerykanach zwyczajne, regulaminowe, wyposażenie plecaka M1910, takie jak poniżej. Przekładając to na dzisiejsze standardy wziąłby Polaka za kosmitę.

[Jedburgh_Ops]

A wyobraża ktoś sobie, co by ruski pomyślał w 1920 roku na widok amerykańskiego wojskowego pudru do stóp, który miałby polski żołnierz, bo mogę się założyć, że WP dużo tego dostało po zakończeniu I wojny światowej?

Ruski by zgłupiał, co to może być - czy jakaś posypka do jedzenia, czy jakaś nieznana odmiana prochu, czy może cukier puder, jeśli ta dzicz w ogóle w życiu widziała gdzieś cukier puder. W każdym razie na pewno zacząłby to próbować językiem...

Edytowane %s o %s przez Jedburgh_Ops

[Jedburgh_Ops]

I dalej - obserwujemy tu obecną wojnę na Ukrainie i filmy z niej, czy te robione z dronów, czy na ziemi. Był niejeden film pokazujący, jak ruskie żołdactwo nadal używa onuc. Można sobie więc wyobrazić zazdrość ruskiego żołdaka z roku 1920, gdyby zobaczył żołnierza WP w normalnych, cywilizowanych skarpetach, na przykład w takich, jak poniższe amerykańskie z I wojny światowej.

[bert.F]

U mnie w jednostce, przydziałowo były onuce i skarpety, używałem zarówno onuc jak i skarpet np. w zimie na warcie do " wiejskich trampek" to tylko onuce .

ps . wiosna 89

[Cronos]

57 minut temu, bert.F napisał:

U mnie w jednostce, przydziałowo były onuce i skarpety, używałem zarówno onuc jak i skarpet np. w zimie na warcie do " wiejskich trampek" to tylko onuce .

ps . wiosna 89

Górnik, szczególnie pracujący na ścianie w gumniakach, przy wilgotności 100% i temperaturze 40 stopni, nie założy skarpet, bo zdejmie je ze skórą. Dlatego onuce i kilo talku to norma. Do dziś nie wymyślono nic lepszego. Oczywiście to są specyficzne warunki

[Jedburgh_Ops]

Wiecie, jak to jest ;-) - nie ma sił zbrojnych idealnych i pierwszowojenne amerykańskie też nimi zapewne nie były, niemniej w kilku sprawach jednak coś w historii wojskowości wytyczyły. Mam na myśli dbałość o żołnierza i to taką urzędową, państwową, która potem obligatoryjnie przekładała się na placówki naukowe, które różne rzeczy wymyślały dla polepszenia żołnierskiego bytu.

Jeśli chodzi o I wojnę światową (ale II też) to jednak Amerykanie wnieśli niesamowitą dbałość m.in. o stopy żołnierzy i ich zęby. Wszyscy widzimy uzębienie (a raczej jego resztki) współczesnej ruskiej soldateski na froncie w Ukrainie, więc komentarz jest zbędny.

Zgadało się widzę powyżej o stopach. Zawsze na coś  trzeba było postawić w siłach zbrojnych świata. Jedni stawiali na onuce; inni na skarpety. Amerykanie jak raz postawili w wojsku na te drugie. Poniżej pierwszowojenny wojak US Army fasuje buty i jak widać ma te przydziałowe wojskowe jasnoszare skarpety pokazane powyżej. Tych skarpet było sporo różnych odmian, także pochodzących z robótek ręcznych amerykańskich kobiet.

A poniżej wojskowa stomatologia US Army we Francji podczas I wojny. Kapitan dentysta leczy żołnierza.

Czego by nie mówić o pierwszowojennych amerykańskich siłach zbrojnych to jednak wniosły odpowiednią kulturę traktowania żołnierza i po prostu cywilizację. I w olbrzymiej mierze widać to we wszystkich rzeczach socjalno-bytowych, że je tak nazwę - od ogólnej kultury jedzenia aż po samo jedzenie, czyli racje żywnościowe. Są szaleńcy, którzy dziś eksperymentalnie jedzą amerykańskie racje z I wojny i... żyją.

Ile z tych wszystkich wartości przeniknęło do WP po 1918 roku pod wpływem obserwacji, jak to wyglądało w US Army? Jeśli ktoś dokładnie wie to oczywiście zapraszam do wypowiedzi.

Edytowane %s o %s przez Jedburgh_Ops

[sebek1974]

Nie sądzę aby te puszki, skarpety miały jaki wpływ na wygraną wojnę z bolszewikami w 1920 roku. Po prostu byliśmy zdeterminowany i chcieliśmy bronić naszego znowu narodzonego państwa za wszelką cenę.

[Jedburgh_Ops]

19 godzin temu, Jedburgh_Ops napisał:

Czego by nie mówić o pierwszowojennych amerykańskich siłach zbrojnych to jednak wniosły odpowiednią kulturę traktowania żołnierza i po prostu cywilizację.

Dobrze o takich sprawach zawsze pisał amerykański historyk ś.p. dr Stephen E. Ambrose. Miałem przeprowadzić z nim wywiad i już sporo było do niego załatwione, ale niestety odchodził już wtedy i nie dało rady sfinalizować przedsięwzięcia. A on nieraz opisywał, jak zrobić, żeby amerykańscy chłopcy na co dzień w białych koszulach jedzący sztućcami, a nagle żyjący w okopach jak zwierzęta mimo wszystko zachowali minimum jakiejś kultury bycia i życia.

Gdy AEF wyruszały na I wojnę światową to wielu rzeczy brakowało, w tym wojskowych sztućców M1904 czy M1910, a przecież do Francji wysyłano ponad 2 mln ludzi plus kobiety-ochotniczki i personel American Red Cross.

Dlatego wojsko dokonało tzw. zakupu interwencyjnego sztućców na rynku komercyjnym. Tym sposobem amerykańscy żołnierze na froncie I wojny jedli nieraz całkiem eleganckimi sztućcami. Na przykład takimi, jak poniższe chicagowskiej firmy WM. A. Rogers Mfg. Co.

Spokojnie można zakładać, że i takie rzeczy trafiały do Wojska Polskiego.

Tu ponownie pytanie do forumowych eksploratorów i bywalców pchlich targów: Czy są w Polscy wykopywane albo oferowane na targach staroci jakieś amerykańskie sztućce w umownym „starym stylu”, które mogłyby pochodzić z byłych pierwszowojennych zasobów amerykańskich?