adamus73

Austro-Węgry, srebro 750, ocechowane w Krakowie (lata 1872-1920) złotnik- Stanisław Koszyczko.

Cechy konwencyjne, import do Londynu.

Kaganek ze srebra 84 zołotniki (pr.875) Carska Rosja/Petersburg, probierz Aleksander Nikołajewicz Mitin, złotnik Aleksander Kordes.

Fałszywe szwajcarskie cechy, to nie złoto.

Tak

Żadne to srebro... głownia ze stali nierdzewnej a rękojeść z alpaki srebrzonej.

Austro-Węgry, sygnatura dla srebra 800, stosowana w latach 1872-1922, wytwórca to Sigmund Fleichmann z Wiednia, aktywny w latach 1875-1878 i tak można przedmiot datować. Wtórnie ocechowana w Warszawie cechą państwową(lata 1932-63) oraz lombardową.

Tak, to srebro z Norwegii, Thorvald Marthinsen Sølvvarefabrik z lat 1900-1925.

Srebro 915, Hiszpania po roku 1934.

Austro-Węgry, sygnatura importowa, stosowana w latach 1901-1922.

Myślę że Szulwas to oznaczenie składu kupieckiego i nie łączyłbym go z samym wykonawcą, choć współpracy nie można wykluczyć. Z jakiej książki pochodzi ten opis?

Posrebrzana łyżeczka warszawskiej Hefry, wyrób powojenny z lat 70/80.

Jest fajne opracowanie Agaty Lipczyk, JUBILERSTWO W MIĘDZYWOJENNEJ WARSZAWIE rzemiosło ludzie biżuteria. Jedyne na rynku, opisujące rzemiosło z tego okresu.

Srebro 800, z lat 1920-31, co do złotnika, imiennik spotykany, niestety większość archiwaliów uległa zniszczeniu podczas wojny i z przypisaniem go do konkretnego wytwórcy jest problem.

Francuskie sztućce, posrebrzane.

SR84 to cecha stosowana w Polsce, w latach 1915-20, na byłych terenach zaboru rosyjskiego, 84 zołotniki= próba 875, litery to imiennik złotnika.

Te srebrne sprawdziłbym u złotnika, dla pewności.

Możliwe że to Gilg Kilian Prager z Drezna, aktywny w I poł. XVIw.

Powstały w latach 1897-1914. Ta 11 przed 1886 rokiem.

Posrebrzane sztućce, pochodzą z warszawskiej wytwórni Norblina, przedmiot z wybitą 11, to najpewniej srebro 11 łutowe (pr.687)

Adolf Heinrich Erbe z Schmalkaden w Turyngii, firma założona w 1856 roku.

Najpewniej alpaka srebrzona.

Hefra nigdy nie produkowała tego fasonu i zawsze sygnowała swoje wyroby, sugerowanie się opisami z takich stron to zły pomysł.

Nie jest to Ercuis, ale z całą pewnością nie są to polskie sztućce.

Plater francuski, firmy Orfèvrerie Ercuis z Paryża.