Pakiety pierwszej pomocy

[Jedburgh_Ops]

Wątek nie dość, że empiryczny to bardzo profilowy dla magazynu „Odkrywca”, a to dzięki @bjar_1 i jego koledze z wykopków, który udostępnił zdjęcia swojego eksponatu z historii WP II RP. Obu Panom bardzo dziękuję za pomoc w zredagowaniu tego wątku.

Wojsko Polskie pozyskało od U.S. Army m.in. dużo rzeczy „socjalno-bytowych” oraz medycznych. Do tych ostatnich należały między innymi pakiety pierwszej pomocy opracowane w Stanach Zjednoczonych w roku 1904 i natychmiast przyjęte na wyposażenie wojska, ponieważ wnosiły nową jakość w higienie pomocy i samopomocy medycznej.

Pakiety w mosiężnych puszkach zawierały dwa sterylne opatrunki osobiste i dwie duże, wygodne w użyciu nawet w stresie, agrafki. Całkowitą czystość i sterylność opatrunków zapewniała puszka otwierana dopiero tak, jak konserwa, co gwarantowało szczelność opakowania. Do końca I wojny światowej wyprodukowano kilka milionów tych pakietów i kontrakt na tę produkcję miała chicagowska firma Bauer & Black.

Utrzymujące sterylność puszki były produkowane w dwóch wersjach kolorystycznych, jak poniżej.

Bardziej charakterystyczna dla użytkowników wojskowych była puszka niemalowana, a tylko z wytłoczonymi napisami. Tu przechodzimy do poniższego eksponatu wykopanego w Polsce.

W innym poście tego podforum uczulałem, aby zgodnie z amerykańskimi przepisami rozgraniczać to, czym jest rok kalendarzowy, a czym rok budżetowy. Dotyczy to wyłącznie przedmiotów cechowanych tylko rokiem. W przypadku, gdy mamy cechę (stemplowaną, wybitą lub tłoczoną) z miesiącem i rokiem wówczas mowa jest o roku kalendarzowym.

I taki też pakiet z sierpnia 1918 roku mamy wykopany w Polsce na stanowisku jednostki WP. Jest on ciekawy podwójnie. Po pierwsze – jest materialnym dowodem, że WP pakiety takie miało. Po drugie – jest to pakiet, który dotarł do Europy grubo po zakończeniu I wojny światowej, co z kolei dowodzi, że pozyskiwanie przez WP różnych rzeczy od U.S. Army niekoniecznie odbywało się natychmiast po zakończeniu wojny.

Dlaczego powyższy pakiet z sierpnia 1918 roku z zasobów WP jest powojenny (w sensie dostawy), mimo że I wojna światowa zakończyła się 11 listopada 1918 roku?

Dla obu wojen światowych amerykańscy historycy sformułowali termin „Quartermaster pipeline”, czyli „rurociąg kwatermistrzowski”, a jak dziś powiedzielibyśmy „zdolności logistyczne”. Owoż zmierzono czynnik, ile wynosi czas, od którego amerykański robotnik bierze w dłonie pierwsze narzędzie lub siada przy jakiejś maszynie, aby wytworzyć jakiś przedmiot dla wojska do chwili, gdy ten sam przedmiot docierał do okopu na pierwszej linii frontu. Ze względu na wszystkie środki transportu i wewnątrzwojskową dystrybucję czas taki wynosił minimum 6 miesięcy.

Czyli powyższy pakiet polskiego żołnierza mógł dotrzeć z USA do Francji najwcześniej w lutym 1919 roku.

Jeszcze raz olbrzymie podziękowania dla @bjar_1 i jego kolegi za pomoc w tym wątku, a jeśli to możliwe to jeszcze prośba o informację, gdzie ten amerykański pakiet WP został znaleziony, to może doszłoby się do tego, który pułk WP dostał takie pakiety.

Edytowane wczoraj o 09:41 przez Jedburgh_Ops

[bjar_1]

Blaszanka oczywiście z Września i nie była to jedyna sztuka tam.

[Jedburgh_Ops]

Wspomniana powyżej zawartość puszek wyglądała, jak poniżej. Opakowanie opatrunków i agrafek bywało albo płócienne, albo papierowe.

[Jedburgh_Ops]

21 godzin temu, bjar_1 napisał:

Blaszanka oczywiście z Września i nie była to jedyna sztuka tam.

Tak na marginesie to odrębna ciekawostka na temat służb medycznych sanacyjnego WP.

Wprawdzie Amerykanie nie pisali na tych puszkach, jaka jest data przydatności do użycia tych opatrunków, ale jeśli one wypływają na wrześniowych miejscówkach to ćwierćwieczne opatrunki (niegdyś jałowe) z zasadami opatrywania ran miały raczej mało wspólnego.

W wątkach wojny na Ukrainie śmialiśmy się z ruskich, że mają opatrunki osobiste z epoki wczesny Breżniew, a tu sanacja niewiele lepsza.

[bjar_1]

Myślę, że jak blacha trzymała to w kupie hermetycznie, to mogło wcale nie być tak źle.

[Jedburgh_Ops]

Teraz kwestia noszenia tych puszek z pakietem pierwszej pomocy.

Regulaminowo w rozpatrywanym okresie I wojny światowej w U.S. Army pakiety te noszono na pasie głównym (bez względu na jego wzór) w specjalnych pokrowcach M1904 albo M1910.

Jak to mogło być w Wojsku Polskim?

Ponieważ polscy historycy nie chcą się dotknąć do tematu dóbr U.S. Army przekazanych w międzywojniu polskiemu wojsku, zatem można tylko się domyślać, jak to było. Jak widać na historycznych zdjęciach polscy żołnierze dostawali amerykańskie pasy główne. Jeśli dana jednostka dostała nie tylko pasy, ale też więcej różnych amerykańskich rzeczy, więc być może wraz z pasami dostała też ten swoisty elementarz pasów, czyli przytroczony z przodu pokrowiec na pakiet pierwszej pomocy.

Jeśli dana jednostka tych pokrowców nie otrzymała to... co kto wymyśli, to jego, gdzie żołnierze nosili te małe puszki z opatrunkami. Mieściły się one począwszy od kieszeni a skończywszy na wszystkich innych miejscach, gdzie żołnierze coś przenosili.

Poniżej pokrowiec M1904.

[Jedburgh_Ops]

Teraz pakiet M1910, w którym noszono tę samą puszkę z opatrunkami.

Również w tym przypadku nie można wykluczyć, że jakaś część pasów głównych czy to M1910, M1912, M1914, czy też psów do rkm-u BAR była wyposażona w pokrowce M1910 na opatrunki i że w takiej postaci te zestawy trafiły do WP.

Poniżej pokrowiec M1910 z roku budżetowego 1918 z mojej kolekcji. Był blancowany, jak wspominałem w wątku o filmie „Szaleńcy”, zatem nie można wykluczyć, że służył w U.S. Cavalry.