Jump to content

formoza58

Forum members.
  • Content Count

    55489
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    30

Posts posted by formoza58

  1. Pięękny zbiorek ;-) .Większość fotografii pochodzi prawdopodobnie z francuskiej Wyższej Szkoły Wojennej, w której uczyli się  widoczni na zdjęciach  polscy oficerowie. Oprócz nich oficerowie innych armii świata...

    9 godzin temu, Sedco Express napisał:

    Zdjęcie trzecie od góry - wg mnie to  ppor (?) 3.Pułku Ułanów I Korpusu Polskiego w Rosji.

    Czemu akurat 3 Pułku Ulanów?

  2. 25 minut temu, Koloman napisał:

    Moment, a poz. 36? Nie znalazłem to wstawiam:

    Miło się przynajmniej spotkać na wątku chociaż przed rozpoczęciem  kolejnej litery i i w antrakcie przed kolejną   ;-) Nie znalazłeś Kolego Koloman, bowiem ja zrobiłem do nr. 34, z myślą, że obaj z Sedco " obskoczycie swoje choćby te kilka  dołożone nazwiska :-( 

                                 ----------------------------------

    1.gen. Aleksander Czcheidze

    2. Z defilady w Poznaniu, w 1927 roku

    3. gen. Wiktor Jarosz Kamionka

    czcheidze aleksand.JPG

    def poznan 27r.JPG

    kamionka jarosz wiktor.JPG

  3. I zbliżamy się do końca "S"...

    16. Filip Siarkiewicz

     

    Urodził się 28 kwietnia 1872 w Żółkwi, w rodzinie Filipa i Marii Łęgowskich. Dojrzałe złożyli we Lwowie. W latach 1891-1892 był jeden rok służby wojskowej w Wiedniu. 1 stycznia 1892 roku na 1 listopada 1918 roku był zawodowym oficerem Cesarskiej i królewskiej armii. 

    6 listopada 1918 r. był dowódcą taborów obrony Lwowa, a w grudniu tego roku referentem raport armii Taborów "Wschód" i 6 dywizji piechoty morskiej w branży. Podczas polsko-ukraińskiej wojny ratowali i chronili przed zniszczeniem ogromną ilość zasobów wojskowych w branży we Lwowie. 18 marca 1919 roku, został oficjalnie przyjęty do organizującego się wojska i przydzielony do inspektoratu wojsk pociągu. 15 kwietnia 1919 roku został dowódcą nagłych taborów. eskadry 6. 

    6 czerwca 1919 r., został przeniesiony z drużyny Taborów za pomocą polecenia "Wschód" w szkole Taborów w Warszawie. 26 lutego 1920 roku, został zwolniony z czynnej służby wojskowej, wymagań i przeniesiony do rezerwy. 1 maja 1920 roku, podczas wojny z bolszewikami, został mianowany zastępcą szefa sekcji IV, rozdziału II Ministerstwa spraw wojskowych. 29 maja 1920 r. został zatwierdzony w dniu 1 kwietnia 1920 r. w randze pułkownika w armii pociągu, grupa oficerów byłej armii Austro-Węgierskiej. 1 listopada 1920 r. przeniesiony w rejon sztab Generalny Lwów i został mianowany dowódcą wojskowej taborów kontroli. 1 czerwca 1921 roku został mianowany dowódcą 6 taborów działu we Lwowie. 

    3 maja 1922 roku, został zatwierdzony w stopniu pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 1. jest to zły sposób na wprowadzenie do organizmu pracowników pociągu. 24 sierpnia 1923 r. minister spraw wojskowych generał Stanisław Szeptycki mianował go szefem dywizji pociąg w wydziale ruchu drogowego II Ministerstwa spraw wojsk w Warszawie. 1 grudnia 1924 roku został mianowany generałem brygady w dniu starszeństwem z 15 sierpnia 1924 roku i 22. jest to zły sposób na wprowadzenie do organizmu generałów. Dnia 27 stycznia 1925 roku został mianowany inspektorem naprawy i generał-inspektor kawalerii. Od 30 listopada, 1926, został przeniesiony w stan spoczynku. 

    W latach 1926-1932 kierownik stadniny koni w Albigowej. Mieszkał w Łańcucie, gdzie zmarł 21 maja 1932 roku. 

                         ---------------------------------------

    W tym przypadku nie udało się z choćby jednym zdjęciem.

  4. 29. Józef Starkowski

     

     Ur. 19 stycznia 1856 roku w Poznaniu...Rozpoczął w Berlinie studia weterynaryjne w Wyższej Szkole Weterynarii, ukończył studia 28 czerwca 1893, uzyskując dyplom lekarza weterynarii. Pracował od 18 lipca 1893 w nadzorze produktów mięsnych rzeźni w Berlinie, a od 1 października w rzeźni w Bydgoszczy. Wrócił w 1895 do Poznania i rozpoczął wolną praktykę lekarza weterynarii. W 1897 zorganizował tu Szkołę Podkuwania Koni, którą kierował do 1917. Jako ekspert podkownictwa był w latach 1898–1914 regularnie wzywany do poboru koni w armii niemieckiej. Wykładał w Kółkach Rolniczych i Centralnym Towarzystwie Rolniczym. W styczniu 1919 wziął udział w powstaniu wielkopolskim, służąc jako kapitan w sztabie Naczelnego Dowództwa. Do WP wstąpił ochotniczo 24 czerwca 1919, 24 czerwca 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu podpułkownika w Korpusie Weterynaryjnym. Był wówczas kierownikiem Szkoły Kucia Koni w Poznaniu. 1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w Okręgowym Szpitalu Koni Nr 7 w Poznaniu.

    3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu pułkownika lekarza weterynarii ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 1. lokatą w korpusie oficerów weterynaryjnych. Jego oddziałem macierzystym była Kadra Okręgowego Szpitala Koni Nr 7 w Poznaniu. W latach 1920–1926 prowadził zajęcia w Szkole Policji Konnej w Poznaniu, zajmując się higieną koni, ich pielęgnacją oraz opieką weterynaryjną. Z dniem 31 października 1923 roku został przeniesiony w stan spoczynku, w stopniu tytularnego generała brygady, ale nadal pracował w wojsku jako oficer kontraktowy. Po zakończeniu działalności w szkole i szpitalu wojskowym oraz w szkole policyjnej, pracował od 1926 do śmierci jako weterynarz rzeźni miejskiej w Poznaniu. Tam 1 marca 1932 roku zmarł, został pochowany 4 marca na cmentarzu garnizonowym na stokach Cytadeli Poznańskiej

                           ----------------------------------

    Znalazłem, ale w mundurze się nie udało.

    starkowski0.jpg

    starkowski1.jpg

  5. 27. Aleksander Szychowski

    Ur. 25 września 1890 w Piotrkowie – inżynier, oficer saperów Armii Imperium Rosyjskiego, generał brygady Wojska Polskiego. Od 1911 oficer saperów. Początkowo służył w 3 Batalionie Kolejowym, a następnie do grudnia 1917 w grenadierskim batalionie saperów jako dowódca kompanii i adiutant batalionu. Uczestnik I wojny światowej na froncie niemieckim. Za czyny wojenne otrzymał sześć orderów bojowych. W latach 1917-1918 służył w I Korpusie Polskim w Rosji, w stopniu kapitana, w Legii Oficerskiej płk Konarzewskiego, a następnie w 3 Pułku Strzelców. W składzie tego pułku walczył z bolszewikami, za co był odznaczony Krzyżem Walecznych. Od listopada 1918 w Wojsku Polskim w Lublinie na stanowisku szefa wyszkolenia dowództwa Okręgu Korpusu. W styczniu 1919 w Naczelnym Dowództwie WP jako szef Sekcji Oddziału Inżynieryjnego. Na tym stanowisku na froncie bolszewickim. Po wojnie 1920 szef saperów w Dowództwie Okręgu Generalnego w Krakowie. W 1922 w 2 Pułku Kolejowym, w 1923 w Oddziale IV Sztabu Generalnego. W okresie od 2 listopada 1923 do 15 października 1924 był słuchaczem Kursu Doszkolenia Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. Po ukończeniu kursu i uzyskaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego przydzielony został do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr V w Krakowie na stanowisko szefa Oddziału Organizacyjnego. 3 września 1926 objął dowództwo 7 Pułku Saperów Wielkopolskich w Poznaniu. 1 grudnia 1929 został wyznaczony na stanowisko zastępcy szefa Oddziału IV Sztabu Generalnego – szefa Służby Komunikacji Wojskowej. Funkcję tę pełnił do września 1939. 19 marca 1938 awansował do stopnia generała brygady. Po kampanii wrześniowej internowany w Rumunii, a od stycznia 1941 w niewoli niemieckiej. W marcu 1946 powrócił do Polski. Zmarł 25 maja 1970 roku w Szczecinie.

                                    ------------------------------                                 

    1,2 . w latach dwudziestych, jako dca 7 batalionu saperów

    3,4, portrety generała

    5. po powrocie z niewoli w 1945 roku

    6,7,8. po wojnie.

    szychowski  20te.JPG

    szychowski 28r dca 7 bat sap.JPG

    szychowski aleks.jpg

    szychowski0.JPG

    szychowski 45.JPG

    szychowski po 45e1.JPG

    szychowski po 45r4.JPG

    szychowski po 45r2.JPG

×
×
  • Create New...

Important Information