Jump to content

formoza58

Forum members.
  • Content Count

    55489
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    30

Posts posted by formoza58

  1. No to następna litera poszła " bez bólu".

    Więc  znowu antrakt...

    1. Generałowie Anders, Przewłocki i Plisowski na XV- Leciu 14 P.Ul. Jazłowieckich, w 1933 roku.

    2,3. gen. Józef Dowbor Muśnicki

    4. gen. Piskor

    5, 6.gem. Juliusz Rómmel na święcie 14 P.Ul. Jazłowieckich

    7. Biedrusko 1923... Generałowie Skierski, Raszewski i płk. Franciszek Kleeberg.

    8,9. gen. Sosnkowski na święcie 15 P.Uł. Poznańskich w 1925 roku.

    ander przew plis.JPG

    dowbor.jpg

    dowbor2.jpg

    piskor6.JPG

    rommel 33e.JPG

    rommel 33rok.JPG

    skierski raszewwski kleeberg fr 23 biedrusk.JPG

    sosnkowski 25r swieto 15ul2.JPG

    sosnkowski 25r swieto 15ull.JPG

  2. 2. Edward Śmigły Rydz

     

    Urodził się 11 marca 1886 roku w Łapszynie. Jego ojciec był wachmistrzem policji i pracował w Brzeżanach. Niestety, Edward szybko stracił oboje rodziców, dlatego jego wychowaniem zajęła się babcia. . W 1912 roku wstąpił do Związku Strzeleckiego. Wtedy też przybrał pseudonim "Śmigły", który wkrótce włączył do swojego nazwiska. Rydz-Śmigły był również jednym z redaktorów czasopisma "Strzelec". W 1911 roku ukończył Szkołę Oficerów Rezerwy w Wiedniu. W 1913 roku został komendantem Związku Strzeleckiego w Okręgu Lwowskim. W lipcu 1914 roku powołany został do armii austriackiej, następnie rozpoczął służbę w I Brygadzie Legionów (znalazł się w niej 1 sierpnia 1914 roku). Szybko awansował, był dowódcą 3 batalionu, 1 pułku, zastępcą dowódcy brygady, a potem majorem, podpułkownikiem i pułkownikiem. Ostatni stopień osiągnął już w 1916 roku. Po kryzysie przysięgowym rozpoczął działalność na rzecz Polskiej Organizacji Wojskowej. W latach 1917-18 był jej komendantem głównym. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wszedł w skład rządu Ignacego Daszyńskiego. W listopadzie 1918 roku otrzymał stanowisko ministra spraw wojskowych. W tym samym miesiącu został dowódcą Okręgu Generalnego Warszawa. Następnie dowodził Grupą Operacyjną "Kowel". Należy wspomnieć, iż był zaufanym współpracownikiem Józefa Piłsudskiego, którego znał z czasów przedwojennych. W kwietniu 1919 roku powierzono mu operację zajęcia Wilna na czele 1. Dywizji Piechoty Legionów. Podczas wojny polsko-bolszewickiej dał się poznać jako świetny dowódca i równie dobry strateg. Dowodził grupą uderzeniową, w której skład wchodziły 1. DPL, 7. DP i 1. brygada kawalerii. Udało się mu rozbić 12. armię bolszewików i 7 maja 1920 roku zająć Kijów. Miasto musiał opuścić na rozkaz Piłsudskiego. Podczas odwrotu udało się mu zachować świetny szyk i odeprzeć ataki wojsk bolszewickich. W czasie bitwy warszawskiej dowodził prawym skrzydłem grupy uderzeniowej nacierającej znad Wieprza, a następnie 2. Armii. Udało się mu pokonać 16. armię radziecką i odciąć drogę odwrotu marszałka Tuchaczewskiego. Za osiągnięcia wojenne awansowano go do stopnia generała dywizji. W latach 1921-26 pełnił funkcję Inspektora Armii w Wilnie. Następnie, do 1935 roku, powierzono mu stanowisko Inspektora Armii w Warszawie. 13 maja 1935 roku, zgodnie z ostatnią wolą zmarłego Piłsudskiego, desygnowany przez prezydenta i rząd na Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych.



     

     9 listopada 1936 roku Śmigły awansował na generała broni. Następnego dnia otrzymuje buławę marszałkowską. Prezydent Ignacy Mościcki mianuje go jedną z najważniejszych postaci w państwie, powierzając mu to zaszczytne stanowisko.  Obozu Zjednoczenia Narodowego.   Pod koniec sierpnia 1939 roku zarządził mobilizację sił polskich, spodziewając się lada dzień agresji niemieckiej. W czasie kampanii wrześniowej pełnił funkcję Wodza Naczelnego. W ciągu kilku dni mit idealnego dowódcy prysł, gdyż już 7 września Rydz-Śmigły opuścił Warszawę, udając się do Brześcia. Jego wahanie nieomal doprowadziło do całkowitej klęski Armii "Łódź". 17 września, po wkroczeniu wojsk sowieckich na teren Polski, wydaje dyrektywę ogólną odnośnie zachowania wobec nowego najeźdźcy, a sam przekracza wraz z rządem granicę polsko-rumuńską. Zostaje internowany w Craiova. 27 października zrzeka się swojej funkcji Naczelnego Wodza i Głównego Inspektora Sił Zbrojnych. Internowany był do 10 grudnia 1940 roku, kiedy to udało się mu zbiec i przedostać przez Węgry do Polski. 30 października 1941 roku przybył do Warszawy, gdzie poprosił o wcielenie w szeregi Związku Walki Zbrojnej w stopniu szeregowca. W konspiracji używał pseudonimu "Adam Zawisza" i pod takim też nazwiskiem został pochowany na Powązkach przez żołnierzy batalionu AK "Baszta". Zmarł 2 grudnia 1941 roku, a przyczyną zgonu był najprawdopodobniej zawał serca lub zapalenie płuc. Dopiero w 1994 roku jego grób zmieniono, uzupełniając go o właściwe dane osobowe.

                          -----------------------------------------

    5 . w Legionach

    6. w 1919 roku

    7. w 1932 roku, pod krzyżem Traugutta

    8. w 1932 roku

    9. z gen. Rayskim

    10. z żoną

    11. w Biskupinie

    12. W Nowosielcach.

     

    smigly12.JPG

    smigly rydz65.JPG

    smigly rydz edward.jpg

    smigly rydz234.jpg

    smigly rydz leg.JPG

    smigly rydz 19r.JPG

    smigly 32r krzyz traugutta.JPG

    smigly rydz 32r mecz.JPG

    smigly rydz rayski.JPG

    smigly rydz z zona.JPG

    smigly rydz w biskupinie.JPG

    smigly 37r belina.JPG

  3. 3. Stanisław Śliwieński

     

    Urodził się 22 stycznia 1872 roku w Gorlicach, ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Michała i Anieli z Krementowskich.

    Działał w tajnym ruchu niepodległościowym na obszarze Galicji. Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Lwowskim. Od 1898 roku pełnił służbę w audytoriacie cesarskiej i królewskiej armii.

    W Wojsku Polskim 1918 w służbie sprawiedliwości. W kwietniu 1919 roku stawił się do służby w Sądzie Polowym we Lwowie.

    W latach 1919-1921 był szefem Ekspozytury Sądu Wojskowego Okręgu Generalnego Lwów w Przemyślu[6]. 24 czerwca 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu podpułkownika, w Korpusie Sądowym, w grupie oficerów z byłej armii austro-węgierskiej[7]. 26 marca 1921 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu pułkownika, w Korpusie Sądowym, w grupie oficerów z byłej armii austro-węgierskiej.

    3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 3. lokatą w korpusie oficerów sądowych, a jego oddziałem macierzystym był Departament IX Sprawiedliwości Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. 16 marca 1927 roku Prezydent RP Ignacy Mościcki mianował go generałem brygady ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927 roku i 18. lokatą w korpusie generałów. 12 lutego 1923 roku Prezydent RP Stanisław Wojciechowski mianował go sędzią w Najwyższym Sądzie Wojskowym w Warszawie.

    Z dniem 31 marca 1930 roku został przeniesiony w stan spoczynku. W czasie II wojny światowej znalazł się we Francji. Pozostał tam jako osoba cywilna. Zmarł 20 czerwca 1946 we Francji i został pochowany w Aix-les-Bains

    Na zdjęciu siedzi drugi od lewej.

    sliwieński 2 od lewej.jpg

  4. 7 godzin temu, formoza58 napisał:

    Mat Mieczysław Luft, mat  Jerzy de Latour, mat Jan Koszutski.

    Luft pochodził z Piotrkowa, de Latour również z Piotrkowa ( ul. Żelazna 4m.7),Koszutski z Warszawy ( Bracka 23). Wszystko młodziutkie chłopaki, pierwszy i trzeci 20 lat, de Latour dziewiętnaście.

×
×
  • Create New...

Important Information