bert.F

Fragment artykułu J. Kochanowskiego (tłumaczenie z języka niemieckiego) „W dużej mierze pozyskiwano ich jedynie w obozach i więzieniach. Niemcy przywieźli do Krakowa w celach propagandowych grupę 50 młodych mężczyzn, rzekomo „ochotników”. Ludzie ci pochodzili z Warszawy, przebywali w obozach w Pruszkowie i Oświęcimiu, skąd zostali wysłani do obozu pod Wrocławiem. Tam zostali zmuszeni do „ochotniczej” służby w armii niemieckiej. Z prowincji napływają doniesienia, że w licznych przypadkach lokalne władze okupacyjne zmuszają ludzi do zgłaszania się do służby; skądinąd rozgłasza się, że osiągnięto porozumienie niemiecko-polskie i że członkowie AK otrzymali rozkaz wzmocnienia szeregów nowej formacji niemieckiej przeciwko bolszewikom.” [64] Do początku grudnia 1944 roku, według Delegatury w Generalnym Gubernatorstwie, zrekrutowano 471 ochotników. Nic dziwnego, że opierali się oni przede wszystkim na wspomnianych więźniach. W Krakowie ochotników należało numerować dopiero po osiągnięciu 5000; Wcześniejsze miejsca były zarezerwowane dla „ochotniczek” z obozów. Podobno w więzieniach w Piotrkowie i Krakowie podejmowano próby nakłonienia więźniarek do wstąpienia do Pomocniczej Służby Kobiet, lecz z niewielkim skutkiem. [65] Rekrutacja trwała z podobnymi rezultatami aż do końca okupacji. Potencjalnych ochotniczek odstraszały również coraz brutalniejsze metody poboru – na przykład w Radomiu organizowano obławy, a tych, którzy odmawiali „dobrowolnego” wstąpienia do niemieckiej służby, wysyłano do pracy w okopach. Co więcej, traktowanie rekrutów znacznie odbiegało od wcześniej składanych obietnic. Na przykład kompania 170 mężczyzn z koszar przy ulicy Zwierzynieckiej w Krakowie otrzymała słowackie mundury, a wprowadzenie bezwzględnej musztry i niemieckiego dowództwa szybko doprowadziło do dezercji. [66] Skromne rezultaty skłoniły do próby werbowania młodzieży, która miała być zatrudniona przy obsłudze dział przeciwlotniczych i łączności radiowej. Niewielkiej grupie w Warszawie udało się podobno utworzyć tzw. Polskich Lotników Huzarów. W tym przypadku również werbowaniu nadano „patriotyczny” charakter: chłopcy w wieku 15–20 lat mieli otrzymać opaski z husarskimi skrzydłami, wydano dla nich specjalne czasopismo – „ Do czynu ”, a akcja miała być prowadzona pod hasłem: „Młodzież polska chce naprawić błędy ojców i dać Polsce szansę rozwoju”. [67] Podejmowano również próby rozszerzenia werbunku na ziemie wcielone do Rzeszy. Jednak Berlin, który uważał Polaków za bardziej wartościowych robotników niż żołnierzy, stanowczo się temu sprzeciwił. [68] Polskie formacje nigdy nie zostały wysłane do walki – ofensywa zimowa rozpoczęła się zbyt szybko. Co więcej, „ochotnicy” nie otrzymali nawet broni. Ostatnia, a zarazem całkowicie absurdalna, próba wysłania Polaków do walki miała miejsce w marcu 1945 roku. Zaapelował on do Himmlera o uwolnienie Polaków z pozostałych obozów i wysłanie części z nich na front. [69]

Plan był, ale nie wypalił, za pózno się "Helmuty" obudzili, główne hasło obrona Polski i Europy przed bolszewikami. We Włoszczowie był punkt rekrutacyjny

żołd nie był za wysoki, szeregowy- 90, kapral-108, plutonowy 150-210 , ubezpieczenie w przypadku zranienia i kasa dla rodziny. Te papiery dotyczą rekrutacji, do Polskich oddziałów pomocniczych w Niemieckich siłach zbrojnych, pod koniec 44 roku,

mydelniczka

Topór ciesielski .

Prvi Partizan, Jugosławia lata 50

na podforum amerykańskich militariów Wojska Polskiego, pokazałeś ( zaznaczyłeś strzałką) emblemat który według ciebie jest ozdobą siodła, w tym wątku forsujesz tezę że przedmiot pokazany przez kol. dziadek66 jest " ozdobą siodła" podobnego typu jak ta w wątku na podforum. Dodałem zdjęcia " ozdoby siodła" żeby pokazać, jak w rzeczywistości wygląda element ,który według ciebie jest ozdobą ,a tak naprawdę częścią końskiego ogłowia (swoją drogą ozdobną)

uzupełniłem wiedzę ,emblemat z foty użytkownika dziadek66, na 99 procent nie jest ozdobą siodła, "ozdoby siodła" o których tu dyskutujemy ,to w rzeczywistości element ogłowia końskiego ,mający praktyczne zastosowanie. ps. przedmiot z foty .dziadek66. wykopany w Polsce ( pytał gość na fb)

Jako stuprocentowy analfabeta w temacie U.S. Army mogę się mylić, ale na " koninę' to nie wygląda. Te pochodzące z siodeł są większe, płaskie i mają inne mocowania.

patrząc na "ogonek" i rewers, to podobna do tej z linku poniżej https://britishmilitarybadges.co.uk/products/ww2-united-states-us-army-american-infantry-cap-hat-badge-6/

https://www.google.com/search?q=US Army EM Cap Insignia – WW2%2FKorea . FLU3269&udm=2&tbs=rimg:CWGtGODxmy9OYXhQ--m3sqgXsgIAwAIA2AIA4AIA&

Ciężko dyskutować jak brak zdjęć, chociaż w tym przypadku ,od razu widać że to pierwszowojenny stempel , aczkolwiek problematyczy . Wynika to z faktu tworzenia nowych jednostek i braku jasnych wytycznych odnośnie stemplowania broni w okresie IWŚ, co miało związek z rozporządzeniem z 9.II.1912 roku ,które mówiło o zaprzestaniu stemplowania broni w przypadku ogłoszenia mobilizacji. Rozporządzenie rozporządzeniem , a rusznikarze w jednostkach i tak nanosili stemple , co skutkuję wyraznymi odstępstwami od przepisów i instrukcji z okresu przed IWŚ. Jest jedna " ściągawka" , a mianowicie AVB nr 337 z 1915 roku dotyczący skrótów jednostek na nieśmiertelnikach i wiele z tych skrótów ,pojawia się na broni z okresu wojny. Moim zdaniem ,masz tam RES-Reserve, F.A.R - Feld -Artillerie- Regiment, Nr 66, 3 Bateria i numer broni 32. ps. RFAR 66 uczestniczył w " Bitwie nad jeziorami "

kol.pulsar ,czy twój rejon to Mazury?

wersja Turecka , nie wszystkie dostarczono do Turcji i możliwe że był używany przez Freikorps

https://www.militariabcn.com/en/alemania-casco-aleman-de-tanquista-deutscher-stahlhelm-typ-m18-fur-panzerfahrer?srsltid=AfmBOorXu6dG21NJnwh14yUZDe1Z6rxv-gXZ1q3iewSYhHu6vCxcnXhc