Catadero

Zamknięcie skrzyni od granatów RG-42 i (też PRL) skrzynia z oznaczeniem GAk-81.

Tu nie ma co sugerować. Jest to element suchej baterii (produkowano jeszcze w latach siedemdziesiątych XX wieku), która w zależności od ilości płytek składowych miały różne napięcie. Nawet 105V. Na zdjeciu wnętrze baterii o napięciu 67,5 V.

Kiedyś, na jakiejś angielskiej stronie:

Zbiornik od motocykla PANNONIA. Firma została założona pod koniec XIX w. w Budapeszcie na wyspie CSEPEL. Produkowała m. innymi rowery pod nazwą CSEPEL. W 1931 r. do rowerów montowano silniczki i to był początek "motoryzacji". Z wybuchem II wojny zaprzestano wytwarzania motocykli a firma przestawiła się na produkcję zbrojeniową. Miedzy innymi wytwarzano silniki do samolotów Messerschmitt. Do motocykli powrócono niedługo po wojnie (1947) i rozpoczęto produkcję motocykla Csepel 125 i podobnego Tura 125. Prototyp dwieściepięćdziesiątki CSEPEL ukazał się w 1954 roku. Początkowo nie miał bocznych puszek/schowków na narzędzia itp. więc w zbiorniku umieszczono puszkę z zamykanym wieczkiem. Od 1955 powoli wygaszano nazwę Csepel i na eksport trafiały wyłącznie węgierskie motocykle Pannonia, Po wprowadzeniu poprawek (m. innymi zmieniono błotniki i dodano boczne schowki) do motocykli montowano zbiorniki bez schowka w zbiorniku paliwa. Jednak część motocykli w dalszym ciągu miała takie zbiorniki paliwa. Były to modele Pannonia 250 TLB i 250 TLT. Podstawowy model, który także w PRL-u był sprzedawany to model Pannonia TLF. Motocykle ze schowkiem w zb. paliwa trafiały na rynek jeszcze w początkach lat sześćdziesiątych.

Wstępnie - jednocylindrowy dwusuw lata pięćdziesiąte. Kraj ? Muszę przetrzepać katalogi. C.

I tu moja teoria staje się bardziej prawdopodobną. Zamieniłbym tylko "chóry" na towarzystwa śpiewacze. I prawdopodobnie to spotkanie dotyczyło ich poświęcenia. Nie udało się jednak trafić na jakiś ślad, który by pomógł umiejscowić to wydarzenie. C.

To raczej nie jest żeton. Przypuszczam, że jest to pamiątkowa wpinka (pokaż drugą stronę) ze spotkania chórów szkół średnich w dniu 4 września 1927 roku. Ale tylko przypuszczam. C.

Dziurkacz, dziurkacz. Mój znaleziony w budynku, w którym w 1939 roku jakiś czas przebywali żołnierze - obrońcy Kępy Oksywskiej. Kolczyk, zobacz do czego służyły "ograniczniki" (sprężynę dodałem nową - stara się rozpadła).

W Stobiernej wysadził się 52 - letni zbieracz niewybuchów. Stracił rękę, nogę i wzrok. Garaż w ruinie a w nim jeszcze więcej niewybuchów i rozbrojonych pocisków. Jak widać na zdjęciach, miał także kilka motocykli. Wkrótce pewnie zasilą któryś z okolicznych złomowców.

Ciężarówki to: BEDFORD OY, benzynowa szóstka o pojemności 3 i pół litra produkowany w latach 1940-45 oraz jedna z wersji BEDFORD serii M z takim samym silnikiem. Taki Bedford OY do późnych lat osiemdziesiątych jeździł w Gdyni rozwożąc węgiel. Osobówki jeszcze nie "rozgryzłem" . W filmie jest jeszcze kilka innych, ciekawych samochodów. C.

JOHBRG - tak Anglicy zapisywali w skrócie nazwę południowoafrykańskiej metropolii. Czyli JOHANNESBURG. Kiedyś dostałem plik starych fotografii a wśród nich oryginalną fotografię -ok. 14x21 cm przedstawiającą plac w dużym mieście. Jedyną wskazówką było 6 liter w górnym prawym rogu > JOHBRG <. fot.1. Najbliższym terminem spełniającym dwa warunki-miasto i kolejność liter był "JOHANNESBURG". Ale w sieci żadnych konkretów. Aż do momentu, gdy wpisałem nazwisko z szyldu nad sklepem - "LIPINSKI BROS". fot.2. Okazało się, że był to sklep detaliczny w budynku należącym do 3 Corporation Buildings na ulicy RISSIK przy MARKET PLACE. fot.3. W Johannesburgu. (Johann Rissik był jednym z dwóch geodetów, którzy w 1886 roku wytyczyli teren na powstanie nowego miasta w pobliżu wcześniej odkrytych i eksploatowanych złóż złota). Oczywiście centralnym punktem miasta był plac targowy - Market Place. fot. 8 i 4A. Trafiłem na kilka pocztówek z widokiem na Market Place ale jedna całkowicie mnie zaskoczyła. Okazało się, że fotografia którą posiadam jest pierwowzorem pocztówki z RPA. fot .4. Fotografem i wydawcą był SALLO EPSTEIN, z zamiłowania filatelista, który w 1893 roku założył firmę sprzedającą towary luksusowe i znaczki pocztowe. Tuż po drugiej wojnie burskiej założył w Durbanie firmę Sallo Epstein & Co., która bardzo szybko stała się wydawcą i sprzedawcą największej ilości czarnobiałych i ręcznie kolorowanych pocztówek z RPA. Na stronach dotyczących RPA i Johannesburga są setki informacji dotyczących ważnych i mniej ważnych zdarzeń (zwłaszcza z XIX wieku. Nawet taka, że w 1897 roku otwarto w Johannesburgu pierwszy urząd pocztowy ale i taka, że 13 stycznia w tym samym roku odbył się pierwszy (i jedyny) pokaz samochodu BENZ Voiturette. fot. 10. Miejsce z mojej fotografii już nie istnieje. 29 listopada 1910 roku na Market Place wmurowano kamień węgielny pod budowę nowego ratusza, który otwarty został 7 kwietnia 1915 roku Tak więc fotografia wykonana została przed rokiem 1910. ********************************************************************************** Bracia Lipińscy najprawdopodobniej pochodzili z Białegostoku (ale nie udało się tego potwierdzić). *********************************************************************************** C.

Wygrzebane z wiaderka w piwnicy.

Film "REBUS". Samochód (wśród kilku innych) grający w tym dramacie kryminalnym to największy z modeli BUGATTI - Type 41. Jednak w filmie nie ujrzymy oryginalnego pojazdu bo jest zbyt cenny. W filmie gra replika type 41 wyposażona w amerykański silnik V8 zbudowana na oryginalnym podwoziu z rozbitego w latach trzydziestych prototypu. W samochodzie tym zginął Ettore Bugatti, który w 1930 (lub 1931) roku zasnął za kierownicą. W sumie zbudowano 6 samochodów. Oryginalny pojazd miał 6,40 m długości, 8-cylindrowy silnik rzędowy o pojemności 12763 cm3 i mocy 275-300KM. Palił 30 l/100 km ale odpowiednią ilość paliwa zapewniał zbiornik o pojemności190 litrów. Całość toczyła się na kołach o rozmiarze 6,75xR24. Bugatti jednak źle trafił z wypuszczeniem Type 41. Właśnie nadchodził wielki kryzys lat trzydziestych. Jeden z egzemplarzy był zamówiony przez bardzo lubiącego luksus króla Albanii, jednak sam Ettore Bugatti poznawszy go oświadczył, że człowiek o takich pospolitych manierach przy stole nie może posiadać tak luksusowego samochodu i odmówił sprzedaży. Natomiast inny egzemplarz zamówiony przez króla Rumunii nie został mu dostarczony z powodu wybuchu wojny. Samochód ten (o numerze podwozia 41111) przetrwał w kanałach Paryża ukryty tam przed Niemcami. Trzy inne egzemplarze, 41100, 41141 i 41150 zostały zamurowane w posiadłości Bugattich w Ermenonville. Samochód o numerze podwozia 41121 został sprzedany niemieckiemu położnikowi, który wraz z samochodem przeniósł się do Szwajcarii a następnie do USA. W roku 1946 jeden z wiceprezesów General Motors odnalazł wrak na złomowisku w Nowym Jorku i zakupił go za 75$. Replika Bugatti La Royale, która zagrała w filmie trafiła do muzeum. W sumie (prawdopodobnie) istnieją już trzy repliki Type 41. Przypuszczalnie najdroższym do tej pory sprzedanym oryginałem La Royale jest samochód o numerze podwozia 41141. Nieznany nabywca kupił go w 2001 roku za 10 milionów funtów. Poszukiwanie wiadomości o Bugatti La Royale spowodowane zostało tym, że wśród szpargałów natrafiłem na czterostronicową rozkładówkę z fotografią tego właśnie samochodu (zdjęcie pierwsze). A wiadomości okazały się bardzo ciekawe. Zdjęcia 3 i 4 z filmu "Rebus". Pozostałe z muzeum. BUGATTI La Royale nie został uznany za najdłuższy seryjnie produkowany samochód osobowy bo wykonano tylko 6 egzemplarzy z planowanych 25. Pozostałe silniki zostały po modernizacji (m. innymi zmniejszono moc do 200KM) zamontowane do lokomotyw spalinowych BUGATTI dla francuskich kolei SNCF.

Czerwony krzyż to OPEL Blitz. Drugi to któraś z wielu wersji ciężarowego CITROENA. O ile wiem kolor felg to swobodny wybór producenta (lub właściciela).

W filmie "Czy Paryż płonie" znalazłem jedno, raczej humorystyczne ujęcie. Miasto zdobywane jest przez francuski ruch oporu i wojska USA a na opustoszałym wielkim placu w centrum miasta taka scenka. I nie potrafię ocenić, czy to fragment z oryginalnego filmu czy taka reżyserska wrzutka.