galeonik

Kama: wyrób typu cepeliowskiego lata 80 XX wieku. przywożone były w dużych ilościach ze wschodu i sprzedawane m. inn. na stadionie w Warszawie. Drugi nóż w stylu bałkańskim, w tym przypadku bułgarski prawdopodobnie wykonany jako pamiątka z Płowdiw( napis na płazie głowni). Także nie starszy niż wiek XX.

Dzień dobry Panom, no nie mogłem się oprzeć aby nie wtrącić się w Waszą dyskusję o furtymeńcie z drobnym cytatem z księdza Kitowicza( Opis obyczajów...., O stanie dworskim): " Rękojeści u szabel czarnych były z pałąkiem graniastym i małym skobelkiem żelaznemi; ten pałąk nazywał się krzyżem, a skobelek paluchem, od wielkiego palca, który w niego wchodził. W dalszym czasie, kiedy sejmy i trybunały zaczęły bywać burzliwe, wymyślono do szabel takie krzyże, że całą rękę okrywały; i zwał się taki krzyż furdyment, składał się z prętów żelaznych jak klatka i z blachy w środku wielkości dłoni. Dla proporcyji tak ogromnego krzyża dawano pochwy szerokie jak tarcice, choć do wąskich szabel, która moda przeszła potem do wszystkich szabel, nawet i do tych, u których były krzyże bez furdymentów. Tę modę niedługo trwającą wymyślili Litwini, a od Litwinów przejęli Koronczykowie, musiała ona jednak bywać dawniej na świecie w rzeczypospolitej rzymskiej, kiedy poeta łaciński, nie wiem który, czy Horacyjusz czy Marcyjalis, napisał te wierszyki na jakiegoś Pontyka: „Grandi in vagina, Pontice, claudis acum”, co znaczy po polsku: W dużej pochwie Pontyka Igiełka się zamyka. Takie szable z szerokiemi pochwami i wielkiemi krzyżami nosili najwięcej ludzie dworscy, szulerowie i szałapuci, którzy mieli upodobanie kiereszować się w kordy po wiechach i szynkowniach, bo kogo pobili, to i obdarli, albo się im opłacił, jeżeli się nie czuł na mocy i serca nie miał. Wszakże gdy taki oręż jako ciężki psował suknią, wkrótce go zaniechano, osobliwie kiedy łagodniejsze obyczaje nastawać poczęły." Oczywiście sam furtyment jest pochodzenia zachodniego, ale wyjaśnienie kitowicza jest urocze. pozdrawiam Paweł