Jump to content

Guzik dmitrij sorokoumow moskwa


Recommended Posts

Witam

Czy ktoś się spotkał z podobnym guzikiem? Gładki, wypukły, uszko z zaokraglonego płaskownika, z wyraźnym sygnaturami na dole o treści chyba "Dmitrij sorokoumow moskwa". Ktoś  widzial coś podobnego? Nie mogę znaleźć info na temat tego guzika. Średnica 21mm. Przód gladki

Z góry dziękuję i pozdrawiam

20200425_111434.jpg

20200425_111626.jpg

Link to comment
Share on other sites

Znalazłem na pugovizy - tłumaczenie z translatora więc bez ładu i składu

Sorokoumovy

artykuł przygotowany przez A. Levina

Kupiec osady Semenov w Moskwie Dmitrij Korneevich Sorokoumov (1817–1880) należał do gminy starowierców na cmentarzu w Rogoszu.
1851 rok. Dmitrij Sorokoumov był tymczasowym kupcem 3 cechów osady Semenov. Jest prawdopodobne, że był bratem Awdotyi Korneevnej Bogatovej, aw latach 50. XIX wieku, po śmierci jej męża, słynnego producenta Makara Bogatova, prowadził z nią handel guzikami.
Dmitrij Korneevich miał dużą rodzinę: jego żona Anna Nikitichna, 5 synów (1 zmarł w niemowlęctwie) i 5 córek (1 zmarł w niemowlęctwie).
1863 rok. „Sorokoumov Dmitrij Korneevich ma 46 lat, drzazga sekty Popowschińskiego, sprzedaje guziki. Wraz z nim żona Anna Nikitichna 24 lata, syn Michaił 18 lat i jego żona Marya Prochorowa 17 lat, syn Ivan 15 lat, córki Marya 12 lat i Aleksander 5 lat. ”
1864 rok. Moskiewski kupiec z 2 gildii Dmitrij Korneevich Sorokoumov zawiera instytucję guzikową w domu Bogatowej, którą sam prowadzi. Przy produkcji zatrudnionych jest 29 pracowników.
W 1868 r. Kupiec dwóch cechów, Dmitrij Korneevich Sorokoumov, mieszka w domu Bogatowej nr 464, w 3. kwartale części Serpuchowa, przy ulicy Malaja Serpukhovskaya, zawiera zakład z miedzi i sprzedaje wyroby pasmanteryjne.
1869 rok. Moskiewski kupiec z 2 cechów, Dmitrij Korneevich Sorokoumov, zawiera dom z guzikami w domu Bogatowej, którym zarządza urzędnik drugiej klasy Ilya Petrov. Fabryka zatrudnia 7 pracowników.
W 1873 r. Kupiec dwóch cechów, Dmitrij Korneevich Sorokoumov, mieszka w domu Alijewa, w 5. ćwiartce części Jakimanu, a w latach 70. XIX wieku przeszedł na prawosławie.

Adres - kalendarz mieszkańców Moskwy na 1868, M., 1868,
Adres - kalendarz instytucji edukacyjnych, przemysłowych i handlowych na 1868 dla miasta Moskwy, M., 1868,
Adres - kalendarz mieszkańców Moskwy na 1873, M., 1873,
N. A. Naydenov „Materiały do historii kupców moskiewskich”, t. 9, M., 1889,
Książki referencyjne o osobach, które otrzymały certyfikaty handlowe dla 1. i 2. cechu w Moskwie w 1869, 1870, 1872. M. , 1869,1870,1872,
Dziennik ogólnej kontroli handlu, przemysłu i różnych instytucji w Moskwie w części Serpukhov w 1864 r., TsIAM, F.14, Opt.5, D.2145,
Dziennik ogólnej kontroli handlu, str. instytucje przemysłowe i różne w części Serpukhov w 1869 r., TsIAM, F.14, Op.5, D.2256,
Książka filistyńska osady Semenov ze wskazaniem członków rodziny, nieruchomości, handlu, CIAM, F. 2, op. 2, D. 3048,
Rodzinna lista drobnomieszczaństwa z osady Semenov w latach 1857–1917, TsIAM, F. 5, op. 1, D. 205.

Link to comment
Share on other sites

Archived

This topic is now archived and is closed to further replies.

×
×
  • Create New...

Important Information