Skocz do zawartości

formoza58

Użytkownik forum.
  • Zawartość

    96 819
  • Rejestracja

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    30

Zawartość dodana przez formoza58

  1. Wdzięczni ułani 17 szwadronu Rokitno"...
  2. Moment wręczenia ww. buńczuka dowódcy 26 P.Uł. Wielkopolskich przez dowodcę brygady, w 1935 roku.
  3. Brygadowy buńczuk przechodni w gabinecie dowodcy 26 Pułku Ułanów Wielkopolskich.
  4. Zawody pułkowe na torze na terenie koszar pułku na Jałowcu. Od lewej widoczny kawałek trybuny honorowej zbudowanej w 1925 roku.
  5. Pocztowy i towarzysz z pułku Bielaka, w 1771 roku.
  6. W obozie pod Telechanami Ogiński zdołał zebrać około 2000 ludzi. Przebiły się do niego przez oblegających obóz Rosjan, pułki Bielaka i Koryckiego. Wkrótce doszło do pierwszych walk. W bezdzieżu szwadrony rotmistrzów Kryczyńskiego, Achmatowicza i chorążego Baranowskiego wyciąwszy dziesiątki wrogów, wzięły do niewoli przeszło 500 oficerów i zolnierzy rosyjskich.Upojony zwycięstwem hetman ogłosił w Chomsku uroczysty akces do konfederacji.Polacy niestety, niedługo nacieszyli się zwycięstwem. W nocy z 21 na 22 wrzesnia 1771 roku Suworow zaskoczył oddziały Ogińskiego na noclegu w Stołowiczach. Pogromowi uniknęły oba tatarskie pułki, które przewidujący Bielak wyprowadził z miasteczka wieczorem przeczuwając zasadzkę. Po klęsce Ogiński z Białegostoku wezwał przez kuriera rozkaz Bielakowi i Koryckiemu, aby przyłączyli swe pułki do oddziałów konfederackich na Podlasiu, ale obaj dowódcy, zawiedzeni , oraz rozgoryczeni niedołęstwem i ucieczką hetmana , nie posłuchali rozkazu. Wysłali równocześnie listy do króla Stanisława Augusta Poniatowskiego z prośbą o przebaczenie. Otrzymawszy je, z rozkazu króla pułk Bielaka miał stacjonować w rejonie Brześcia.Po wielu perypetiach pułk dotarł do wyznaczonego miejsca. Pułk Aleksandra Mustafy Koryckiego natomiast brał udział w tropieniu i wyłapywaniu ostatnich oddziałów konfederackich. Tatarzy rozbili kilka oddziałów konfederatów litewskich, walczących w małopolsce, min. w okolicy Żywca, Krzyżowej i Szczyrku. Wkrótce Bielak dostał awans na generała majora. Był to pierwszy przypadek w dziejach Rzeczypospolitej, aby muzułanin otrzymał szlify generalskie. W marcu 1790 roku, decyzją królewską, gen. Bielak otrzymał dowództwo nad brygadą lekkiej jazdy, składającej się z trzech pułków tatarskich.
  7. Buńczuk przy 22 Pułku Ułanów Podkarpackich.
  8. Z zawodów konnych w jednym ze szwadronów, w latach dwudziestych.
  9. Pod Wawelem, w dniu marszałka Józefa Piłsudskiego.
  10. Korpus podoficerski pułku w latach trzydziestych.
  11. Trębacz szwadronowy.
  12. Pluton trębaczy podczas defilady w 1932 roku.
  13. Cekaemiarze" pułkowi.
  14. Pluton trębaczy podczas defilady 3 maja 1938 roku.
  15. Oficerowie pułku, w drugiej połowie lat trzydziestych.
  16. Ułan Zaniemeński.
  17. Ułan Zasławski.
  18. Pluton trębaczy, w drugiej połowie lat trzydziestych.
  19. Ułan Wileński.
  20. Pluton trębaczy pułku przygrywa na defiladzie w Brodach.
  21. Pluton trębaczy w 1928 roku.
  22. Pluton trębaczy, w latach dwudziestych.
×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie