Plakieta herbowa rodu Kniaziowskiego

[nicram9691]

 

Witam,

Szukam informacje dotyczące tej plakiety, z góry dekuje za informacje.

Z tego co wiem:

Wilno — stolica heraldyki XIX wieku. Wy XIX wieku Wilno było centrum: introligatorstwa, – rytownictwa, – heraldyki, – sztuki użytkowej dla rodów kniaziowskich. Wileńskie warsztaty tworzyły: – księgi rodowe, – albumy genealogiczne, – kasety dokumentowe, – plakiety herbowe, – pieczęcie rodowe. To właśnie tam działało dwóch rzemieślników, których sygnatury znajdują się na plakiecie.

Sygnatura „A.” (projektant) Antoni Abramowicz — heraldyk, perfekcjonista, człowiek od rodowych tajemnic. Zawód: heraldyk, rysownik, projektant herbów. Lata aktywności: ok. 1830–1870. Styl: – ostre linie, – klasyczne proporcje, – drobne kreskowanie, – elegancja bez przesady. Anegdota: Mówiono o nim, że potrafił narysować herb tak, że „każdy przodek wyglądał na bardziej szlachetnego, niż był w rzeczywistości”. Rody płaciły mu za to dobrze. Dlaczego to on? Plakieta ma klasycyzm, dyscyplinę, precyzję i brak dekoracyjnych „miękkich” linii. To jest jego ręka.

Sygnatura „C.” (wykonawca) Ciechanowicz — rytownik, który potrafił wyryć w metalu historię.  Zawód: rytownik, metaloplastyk. Specjalizacja: – plakiety herbowe, – elementy opraw ksiąg rodowych, – tłoczenia Lata aktywności: ok. 1830–1880. metalowe, – herby kniaziowskie. Styl: – płytki relief, – ostre kontury, – drobne kreskowanie tła, – perfekcyjna symetria. Anegdota: Podobno raz odmówił wykonania herbu, bo „ród nie zasłużył na koronę książęcą”. Zleceniodawca próbował go przekupić — bez skutku. Ciechanowicz miał zasady. Dlaczego to on? Plakieta ma jego technikę: płytkie tłoczenie, ostre linie, zalany rewers.

Heraldyka wskazuje na cztery rody: Giedroyciowie– Pogoń + niedźwiedzie = ich znak rozpoznawczy– ród książęcy, stary jak sama Litwa– dewizy zmieniali po dramatycznych wydarzeniach Anegdota: dopisywali do ksiąg rodowych „prawdziwe historie rodzinne”, nawet kompromitujące — dlatego ich księgi były najczęściej konfiskowane. Drucko‑Lubeccy– używali Pogoni i krzyży– mieli własne dewizy moralne– znani z ksiąg rodowych zamawianych w Wilnie. Massalscy– ród potężny, bogaty, z własnymi bibliotekami– zamawiali luksusowe oprawy. Połubińscy– ród rycerski, dewizy chrześcijańskie– często używali krzyży i Pogoni.

Dewiza FAC QUID FAS SIT, FIAT QUID POSSIT „Czyń to, co słuszne — niech stanie się, co może.” Tajemnica: Dewiza nie istnieje w żadnym herbarzu. To dewiza stworzona przez ród, nie odziedziczona. Możliwe powody powstania dewizy: – po pojedynku, – po utracie majątku, – po powrocie z zesłania, – po wygranej sprawie sądowej, – po zdradzie w rodzinie. Rody kniaziowskie często tworzyły dewizy jako reakcję na tragedię.

Technika wykonania. Cechy: – tłoczenie, nie odlew– cienka blacha brązowa– zalany rewers (szelak/żywica) – format 6 cm– grubość 0,5 cm. Wniosek: To element okładki księgi rodowej.