Lebensgefahr

Moim zdaniem jest to zwykła podkowa. Być może przeznaczona do kamienistego podłoża, dlatego jest szersza niż zazwyczaj. Na pierwszym zdjęciu znajduje się podkowa z Uzbekistanu (Samarkanda). Tamtejsze podkowy są cienkie i wąskie. W przypadku osłów różniły się od końskich jedynie rozmiarem. W Uzbekistanie, mimo że są tam góry, ryzyko zranienia nogi przez konia jest niewielkie (góry mają w większości pochodzenie osadowe, dominują wapienie i piaskowce). Inaczej jest w Armenii. Oto zdjęcia podków z Armenii. W celu ochrony kopyt przed ostrymi kamieniami podkowa jest pełna. Góry mają pochodzenie wulkaniczne.

Chętnie Panu wierzę.

Proszę spróbować zrobić zdjęcie. Każdy smartfon powinien dać sobie z tym radę. Można też użyć szkła powiększającego. Można zrobić odcisk i odwrócić zdjęcie w lustrzanym odbiciu. Bo może się okazać, że litery zostały błędnie zinterpretowane — w cyrylicy i alfabecie łacińskim nie ma odwróconej litery C, a w alfabecie hebrajskim nie ma J. Przepraszam za tę odrobinę toksyczności.

Prawosławny krzyżyk napierśny z XVIII–XIX wieku. Bardzo podobny do tego:

Jeśli mają Państwo wagę jubilerską (wystarczy chińska waga cyfrowa), można zastosować metodę ważenia hydrostatycznego do określenia gęstości. Ta metoda jest znacznie dokładniejsza niż „Pan Bron Lipkin powiedział”. Na YouTube jest mnóstwo filmów pokazujących, jak to zrobić. W ten sposób można dość dokładnie określić gęstość (metoda ta pozwala nawet w przybliżeniu określić próbę metali szlachetnych). Jeśli gęstość okaże się zbliżona do gęstości ołowiu, będzie to pocisk w miedzianej osłonie. Polecam określanie gęstości wszystkich Państwa niezidentyfikowanych przedmiotów.

Stare kule, które znajdowałem, zwykle miały pozostałości nadlewu albo jego ślady. Nie widać również śladu szwu po formie odlewniczej. Wystrzelona kula raczej nie mogłaby być spłaszczona z obu stron. Bardziej prawdopodobne byłoby uszkodzenie z jednej strony. Jej stan jest moim zdaniem zbyt dobry jak na starą kulę. Tego rodzaju kule określałem dla siebie jako wystrzelone z myśliwskiej broni gładkolufowej kalibru 16 w XX wieku.

Kolejny przykład możliwości NATO i ich cudownej doktryny. Cztery litery. https://arstechnica.com/gadgets/2026/08/ukrainian-drones-wipe-out-entire-us-tank-brigade-in-live-war-game/

Nie ma żadnego NATO. To tylko cztery litery. Widzieliście to? https://newsukraine.rbc.ua/news/ukrainian-drone-tactics-overwhelm-british-1771061774.html Ile są warte B-52, B-1 oraz B-2, można było zobaczyć na własne oczy w Iranie. Jak tam teraz wyglądają sprawy?

Na wszelki wypadek — przykładem nieudanego efektu jest właśnie analogiczna moneta. Wszystko zależy od stanu samego przedmiotu. W przypadku przedmiotów, które nie przedstawiają żadnej wartości, takich jak ta moneta, moim zdaniem sprawdza się to doskonale. Nie zajmuję się rzeźbieniem w materii organicznej. Jeśli trup, to trup. Z olejem nigdy nie eksperymentowałem, ale może kiedyś spróbuję.

Oto przykładowy efekt. Na zdjęciu przed czyszczeniem przedmioty zostały jedynie umyte w wodzie przy użyciu szczoteczki.

Jest jeszcze jeden sposób, nie wiem, czy jest Wam znany. Bierze się zwykłe mydło toaletowe, koniecznie zawierające EDTA, ściera na tarce i rozpuszcza w ciepłej lub gorącej wodzie. Następnie wrzuca się do niego monety. Po ostygnięciu roztwór zamienia się w żel. Już po jednym dniu można zauważyć ciemnienie masy wokół monety. Wyjaśnienie chemicznego mechanizmu tego procesu można bez problemu uzyskać od LLM. W mydle stężenie EDTA jest niewielkie, dlatego proces przebiega powoli i w sposób kontrolowany. Co kilka dni monetę wyjmuje się i czyści pod bieżącą wodą. Ślady piasku i ziemi pozostające między literami, których nie da się usunąć szczoteczką pod wodą, zwykle schodzą już po 2–3 dniach. Jeśli zwykła szczoteczka do zębów nie wystarcza, można bardzo delikatnie użyć szczotki z mosiężnym włosiem. Patyna, a także sama miedź po wybiciu monety, są twardsze od mosiądzu.

Lebel Mle 1886 https://www.naturabuy.fr/Plaque-couche-fusil-LEBEL-1886-M93-derives-item-13736103.html?srsltid=AfmBOorA2BKHFx5SDA65G3vUwqpAQMa1towvA71Bq3PNYMu8p74_iaF0

Puszka po aerozolu ze środkiem przeciw komarom wrzucona do ogniska.

Zostały znalezione pod sosną jako para. Końcówka jednego z nich jest lekko odgięta, prawdopodobnie wskutek działania siły podczas użytkowania. Są sprężyste, ale niezbyt. Słabo reagują na magnes (być może mają powłokę magnetyczną), materiał jest trudny do określenia. To może być mosiądz z powłoką albo stal nierdzewna. Grubość blaszki wynosi dokładnie 1 mm, a wymiary otworu to 7 × 3,4 mm. Co to może być?

D16 wybite na stemplu to prawie na pewno stop aluminium, podobnie jak D17 i D18 (takie stopy lotnicze również istnieją). Skrzynia pod podanym linkiem jest dokładnie taka sama jak u Pana, jednak oznaczenie w ogóle się nie zgadza, ponieważ nie jest ono dostępne dla szerokiej publiczności. Jest to wewnętrzny numer resortowy, pod którym dane wyposażenie funkcjonuje w ramach danego resortu. Bez dokumentacji danego resortu, a ta mogła być całkowicie tajna, nie ustali Pan, co się w niej znajdowało. W środku mógł znajdować się przyrząd optyczny, zestaw zapasowych bloków elektronicznych do radiostacji albo narzędzia znajdujące się na pokładzie jakiegoś statku powietrznego. Skrzynia jest standardowa. Numer wewnętrzny to oznaczenie producenta tej skrzyni, przed nim najprawdopodobniej znajduje się miesiąc produkcji, na końcu rok, materiał itd. M6 – możliwa obróbka cieplna.