Wachmistrz Luśnia

A raczej, skoro to już 1920 (zwykły wężyk na kołnierzu, wcześniej nosili "odwrócony", jak formacje kawaleryjskie) Strzelec Graniczny. Nazwę zmieniono 3 marca 1920.

Wojskowa Straż Graniczna, 1920 rok.

Shorta nie ogladałem, ale informacja prawdziwa. Wicedyrektor PFK Skrzypiński (ten od Visa) analizując dokumentację zauważył, że prawa patentowe już wygasły. Po kłopotach z Belgami w sprawie rkm wz. 28 dmuchano na zimne, sprawą zajął się zespół prawników z Ministerstwa Skarbu. Pisali o tym zdaje się Ciepliński i Woźniak w swojej "Encyklopedii...".

Teoretycznie... A w praktyce, proszę pamiętać, że Polska 1919/20 była od Zachodu transportowo trudno dostępna. Kłopoty z tranzytowe Włochami, Austrią,Czechami,Niemcami,Gdańskiem, dobrze znane i opisane. Zastanawiano się więc i wożono przede wszystkim to, co niezbędne. Broń, amunicję, samochody, samoloty, konie i muły, mundury, obuwie, bieliznę, żywność, owies. Galanteria w typie sztućców i porządnych menażek US była na bardzo dalekim planie. W Polsce wówczas łyżkę zawsze można było zdobyć, gorzej z tym, co na nia nabrać.

Dla nas mało istotne, ten sam wzór. Francuzi dla swojego wojska tego nie używali. Co do wykopków (szerzej rozumianych, także "strychowych") - to jednak jakiś rodzaj statystyki. W WP z menażkami był widać problem, skoro własne wzory zaczęto masowo produkować już w 1922 i 1923 roku, dla porównania pierwszy własny wzór manierki jest o kilka lat późniejszy.

To właśnie. Nie bardzo chce mi się wierzyć, by ich sporo wychodziło na wykopkach, w odróżnieniu od manierek bywają raczej sporadycznie. Nie widać ich na fotografiach. Wiem, że wydawano je w 1919/20 r. w niektórych jednostkach oficerom (1, 9 DP) oraz paniom z Ochotniczej Legii Kobiet. W filmie "Wojna światów", dostępnym na YT, jest scena, gdzie je myją.

Dla wyjaśnienia co i ile w rzeczywistości kupiliśmy, należałoby się przekopać przez to: zespół Polska Wojskowa Misja Zakupów w Paryżu, sygn. I.305.3 - Wojskowe Biuro Historyczne Sporo materiału, z wymienieniem asortymentów i ilości zawierają pamiętniki jednego z szefów misji, gen. Jana Romera, ostatnie wznowienie - Bellona, chyba z lat 90. (nie ma daty wydania). Co do "bytówki", na pewno kupiliśmy bardzo dużo manierek, z kubkami i bez, ale już nie menażek. Wpadła mi w ręce bardzo dawno temu relacja oficera zatrudnionego w 1919 przy odbiorze pociągów "Polonia" (Francja-Włochy-Austraia-Czechy- Trzebina/Czechowice). Zapamiętałem wątek z partią menażek, których na liście zakupów nie było, a znalazły się w jednym z wagonów.

Dziękuję. Co do szabel amerykańskich, o ile mi wiadomo - nie. Nigdy nie natknąłem się na taką informację, zabytek z proweniencją w zbiorach ani na "podejrzane" zdjęcie. W sprawie sprzętu amerykańskiego, wątpię nawet w łopatki piechoty, wymieniane czasami w opracowaniach.

Witam, jestem tu nowy (świeżo zarejestrowany), a więc i nieobyty, toteż z góry przepraszam za ewentualne faux pas. Przeglądałem jednak zawartość tego niezwykle interesującego działu wiele razy. Ale do rzeczy: 11 listopada ubiegłego roku na portalu Salon24, gdzie się przez jakiś czas udzielałem, popełniłem rocznicowy wpis o szablach w WP w okresie walk o Niepodległość 1918 - 1921. Następnie o bagnetach, rozszerzony o karabiny (to jest właściwy temat moich kolekcjonerskich zainteresowań) - i na tym miałem zamiar poprzestać. Ale na moją pocztę posypało się tyle pytań i propozycji, że kontynuowałem, przyjmując zasadę posługiwania się materiałem ilustracyjnym w postaci zdjęć oryginalnych przedmiotów i fotografii z epoki. Po zakończeniu cyklu, widząc masę dostępnego materiału, a jednocześnie wiele własnych błędów i niedociągnięć, chciałem dokonać poprawek. Jednak technicznie na upadającym portalu to trudne i raczej niecelowe. Przeniosłem więc po trochu poprawiony i uzupełniony materiał na Bloggera. https://wp18-21bronimundur.blogspot.com/ Jako że wiele skorzystałem z Waszego forum, a przy okazji odpowiadam na kilka nierozwiązanych pytań (np. w dziale Artyleria) wstawiam link. Czy takie kompendium może być przydatne? Jednocześnie proszę o merytoryczne uwagi.