Festung Oppeln - nowa książka

[Krzysztal]

Cześć, chciałem Wam dać znać, że kilka dni temu ukazała się książka „Festung Oppeln 1944-1945”, autorem jest mój kolega Krzysztof Wotzka.

Książka jest wynikiem prawie 10 lat pracy badawczej pasjonata lokalnej historii.

Autor oparł ją w 80% na dokumentach archiwalnych z USA (NARA), Niemiec (Freiburg, Koblencja (Ost-Dok), Marburg), Czech (Archiwum Narodowe) Polski (Archiwa Państwowe) oraz Rosji (CAMO)

Reszta treści to wspomnienia lokalnych mieszkańców (uzyskane z przewertowania wszystkich wydanych numerów Oppelner Heimatblatter), dokumenty i relacje pozyskane od rodzin dwóch pierwszych dowódców Twierdzy Opole (dzięki prywatnym kontaktom uzyskał dostęp do materiałów jakich nie ma żadne archiwum) oraz opracowania naukowe.

Całość, z przypisami do każdej informacji, zawarł na 344 stronach książki, która dosłownie naszpikowana jest faktami i wspomnieniami, z których 90% nigdy jeszcze nie było publikowane w polskich książkach.

Pozycja, w twardej okładce i z fotografiami w środku, ukazała się własnym nakładem autora, bez wsparcia jakiegokolwiek wydawnictwa.

Książka o podobnym poziomie szczegółów w omawianym temacie nie ukazała się nigdy wcześniej i moim zdaniem już się nie ukaże, bo ta pozycja po prostu wyczerpuje temat, jeżeli chodzi o stronę niemiecką.

Zostało wydrukowanych 50 egzemplarzy, z czego na tą chwilę prawie połowa się już rozeszła. Ponieważ nakład jest własny, to i koszt był niemały, co przełożyło się na książkę – cena to 150 złotych.

W porównaniu z cenami innych popularnych książek to sporo, ale to nie rekompensuje nawet 10% ceny pozyskania materiałów archiwalnych użytych w książce, nie mówiąc nawet o nakładzie pracy autora.

Książka jest obecnie dostępna pod numerem telefonu 697 121 928 lub mailowo: opole.wotzka@gmail.com

[bjar_1]

Jeśli rzeczywiście przewertowane zostały wszelkie archiwa, to szacun. Miła odmiana od twórczości panów z tamtych okolic, którzy święcie wierzą w ruskie kwity z CAMO i klepią byle szybko bez konfrontacji z papierami niemieckimi. Bo po niemieckie trzeba jeździć, a ruskie są na gotowo w internecie. Szkoda, że nie mój teren operacyjny, a biblioteczka jednak nie jest z gumy.