Jump to content
Sign in to follow this  
formoza58

Generałowie Wojska Polskiego II RP- zdjęcia

Recommended Posts

Henryk Karol Bobkowski 
ur. 19 maja 1879 w Krakowie, zm. 25 lipca 1945 tamże 
generał brygady Wojska Polskiego.

W 1898 ukończył Szkołę Kadetów Piechoty w Łobzowie. Od 1900 zawodowy oficer armii austriackiej piechoty. Po ukończeniu w 1906 Wyższej Szkoły Wojennej w Wiedniu służył w sztabach kolejnych szczebli dowodzenia m.in. jako instruktor narciarstwa w jednostkach górskich i jako wykładowca w szkolnictwie wojskowym (m.in. Akademii Terezjańskiej w Wiener Neustadt i korpusach kadetów Artilleriekadettenschule w Traiskirchen i Pionier-Kadettenschule w Hainburg an der Donau). W I wojnie światowej dowódca kompanii na froncie rosyjskim, gdzie został ciężko ranny podczas bitwy pod Wolą Jaworową. 14 września 1915, po rekonwalescencji, został skierowany do służby w administracji wojskowej Generalnego Gubernatorstwa Lubelskiego. Był zastępcą komendanta powiatowego w Tomaszowie Lubelskim.
18 listopada 1918 generał Bolesław Roja mianował go majorem, zwolnił ze stanowiska zastępcy komendanta Stacji Zbornej w Krakowie i powierzył obowiązki dowódcy powiatowego w Białej. 22 stycznia 1919 został przydzielony do Oddziału Operacyjnego Naczelnego Dowództwa WP. 15 marca tego roku został przeniesiony do Departamentu I Ministerstwa Spraw Wojskowych. 6 lipca został dublerem majora armii francuskiej Duche na stanowisku szefa sztabu 2 Dywizji Strzelców Polskich, wchodzącej w skład Armii gen. Hallera. 1 września tego roku, po scaleniu Armii Krajowej z Armią gen. Hallera, 2 Dywizja Strzelców Polskich została przemianowana na 11 Dywizję Piechoty. Po zwolnieniu kadry francuskiej został szefem sztabu tej dywizji, a później szefem sztabu 2 Armii. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 91. lokatą w korpusie oficerów piechoty. We wrześniu 1922 został dowódcą Obszaru Warownego „Wilno”. Następnie od marca 1923 był dowódcą piechoty dywizyjnej 4 Dywizji Piechoty w Toruniu. Z dniem 1 sierpnia 1924 wyznaczony został na stanowisko I oficera sztabu Inspektoratu Armii Nr III w Toruniu (etat generała brygady). Był wówczas podwładnym inspektora armii gen. dyw. Leonarda Skierskiego. 31 lipca 1926 został mianowany dowódcą 8 Dywizji Piechoty w Modlinie. Od 3 stycznia do 24 czerwca 1927 był słuchaczem III Kursu Centrum Wyższych Studiów Wojskowych w Warszawie. 1 stycznia 1928 został mianowany generałem brygady ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 i 3. lokatą w korpusie generałów[8]. 15 maja 1928 został zwolniony ze stanowiska dowódcy dywizji, a 31 sierpnia tego roku przeniesiony w stan spoczynku. Osiadł w Krakowie, gdzie początkowo kierował placówką Biura Podróży „Orbis”, potem hurtownią wyrobów tytoniowych przy ul. Starowiślnej. Był również kuratorem krakowskiej Gminy Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego. Zmarł 25 lipca 1945 roku w Krakowie.
 

BOB.jpg

Share this post


Link to post
Share on other sites

Mieczyslaw Bukowiecki.

ur. 20 września 1869 w Mszczyczynie, powiat śremski, zm. 18 grudnia 1931 w Cichowie) – tytularny generał brygady Wojska Polskiego, uczestnik I wojny światowej oraz walk o niepodległość Polski z bolszewikami.

 

  •  

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po ukończeniu gimnazjum w Poznaniu studiował w Akademii Rolniczej w Bernie. W 1894 odbył jednoroczną służbę wojskową w niemieckim 20 pułku artylerii polowej w Poznaniu. W 1898 nabył majątek Cichowo. W 1908 wybudował w nim neobarokowy dwór. Dwa lata później zawarł związek małżeński z Aleksandrą Jadwigą Dzierżykraj-Morawską, siostrą Witolda. Działał w kółkach rolniczych oraz Towarzystwie Robotników Chrześcijańskich.

W 1914 został zmobilizowany do armii niemieckiej. Walczył na froncie rosyjskim. W 1916 pełnił służbę okupacyjną w Płocku. Od lipca 1917 był adiutantem niemieckiego przedstawiciela przy austro-węgierskim Generalnym Gubernatorstwie w Lublinie. Utrzymywał sekretne kontakty z Legionami Polskimi oraz Polską Organizacją Wojskową. W 1918 po demobilizacji razem z żoną włączył się w nurt przygotowań do powstania wielkopolskiego.

11 stycznia 1919 przyjęty do Wojska Polskiego w stopniu porucznika i przydzielony do Oddziału III Sztabu Generalnego WP. 10 marca 1919 został oficerem ordynansowym, a w czerwcu szefem Sztabu Grupy Wielkopolskiej oraz szefem sztabu 1 Dywizji Strzelców Wielkopolskich. W 1921 został szefem Oddziału Va (Personalnego) Biura Ścisłej Rady Wojennej. Słuchacz kursu doszkolenia w Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie. Z dniem 1 października 1923 w stopniu podpułkownika Sztabu Generalnego przeniesiony w stan nieczynny na okres jednego roku bez prawa do poborów. 15 września 1924 został powołany do służby czynnej i mianowany komendantem Obozu Warownego „Poznań”. 31 października 1925 przeniesiony do kadry oficerów artylerii przy Departamencie II Artylerii Ministerstwa Spraw Wojskowych i przydzielony do Komendy Miasta Poznań.

7 lipca 1926 Prezydent RP nadał mu z dniem 30 września 1926 stopień generała brygady, wyłącznie z prawem do tytułu.

Z dniem 30 września 1926 przeniesiony został w stan spoczynku. Ostatnie lata życia spędził w majątku Cichowo, gdzie zmarł 18 grudnia 1931

Bukowiecki mieczysl.jpg

bukowiecki mieczyslaw.JPG

Share this post


Link to post
Share on other sites
W dniu 15.10.2020 o 23:41, formoza58 napisał:

Niestety nie, ale  mam  ujęcie.

Burhart bukacki stanislaw.jpg

Uzupełnienie... Generał otwiera wystawę w Grodnie, w 1927 roku.

bukacki grodno 27rr.JPG

Share this post


Link to post
Share on other sites
8 minut temu, formoza58 napisał:

Uzupełnienie... Generał otwiera wystawę w Grodnie, w 1927 roku.

Doooooobre!!!!!!!!

Share this post


Link to post
Share on other sites
1 godzinę temu, formoza58 napisał:

Mieczyslaw Bukowiecki.

Zdumiałem się; Polak, generał, oficer zawodowy armii Cesarstwa Niemieckiego!

W zaborze z którego pochodzi moja rodzina zawodowa służba wojskowa w armii "własnego" zaborcy jak i w armii rosyjskiej (gdzie lanie żołnierzy po mordzie bylo normalnością za którą wzięli sobie odwet w 1917 roku) traktowana była jako coś wysoce niestosownego (używam bardzo oględnych wyrażeń). 

1 godzinę temu, formoza58 napisał:

W 1894 odbył jednoroczną służbę wojskową w niemieckim 20 pułku artylerii polowej w Poznaniu......................................

......................W 1914 został zmobilizowany do armii niemieckiej.

Na szczęście  wszystko jasne............rezerwista!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Godzinę temu, otton1 napisał:

Zdumiałem się; Polak, generał, oficer zawodowy armii Cesarstwa Niemieckiego!

W zaborze z którego pochodzi moja rodzina zawodowa służba wojskowa w armii "własnego" zaborcy jak i w armii rosyjskiej (gdzie lanie żołnierzy po mordzie bylo normalnością za którą wzięli sobie odwet w 1917 roku) traktowana była jako coś wysoce niestosownego (używam bardzo oględnych wyrażeń). 

Na szczęście  wszystko jasne............rezerwista!

Był rezerwistą armii niemieckiej i został powołany do służby w armii Wilusia wraz z wybuchem I WŚ a generałem został w Polsce - czyli wszystko jak najbardziej normalne.

Tak może była traktowana przez część społeczeństwa (zależy to jeszcze od zaboru, najbardziej negatywnie była oceniana w zaborze pruskim) ale różne były motywy wstępowania do uczelni wojskowych zaborców.

Np.:

-  przekonanie, że nabyte umiejętności wojskowe zostaną kiedyś użyte dla dobra Polski (w zamyśle walki o niepodległość)

- problemy finansowe (bieda w rodzinach i syn szedł na zawodowego (przykład Józef Haller i jego dwaj bracia)

- ambicje zrobienia kariery, liczenie się w środowisku elit i poprzez wykształcenie w akademiach wojskowych i kolejne awanse, zbliżenie do kręgów dworskich  cara, cesarza

- wynarodowienie (w pewnym stopniu) mimo wciąż uznawania siebie za Polaka i chęć służenia carowi (cesarzowi) w opozycji do jego wrogów (pełna lojalność)

(np. popieranie i udział w wojnie  Rosji  z Turcją)

- pogodzenie się istniejącym stanem rzeczy (zaborami) i chęć wyłącznie uzyskania pozycji i dobrze płatnych stanowisk

-

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
44 minuty temu, Sedco Express napisał:

-  przekonanie, że nabyte umiejętności wojskowe zostaną kiedyś użyte dla dobra Polski (w zamyśle walki o niepodległość)

- problemy finansowe (bieda w rodzinach i syn szedł na zawodowego (przykład Józef Haller i jego dwaj bracia)

- ambicje zrobienia kariery, liczenie się w środowisku elit i poprzez wykształcenie w akademiach wojskowych i kolejne awanse, zbliżenie do kręgów dworskich  cara, cesarza

- wynarodowienie (w pewnym stopniu) mimo wciąż uznawania siebie za Polaka i chęć służenia carowi (cesarzowi) w opozycji do jego wrogów (pełna lojalność)

(np. popieranie i udział w wojnie  Rosji  z Turcją)

- pogodzenie się istniejącym stanem rzeczy (zaborami) i chęć wyłącznie uzyskania pozycji i dobrze płatnych stanowisk

Całkowicie zgadzam się z Kolegą - powodów było sporo, różne motywacje.

W powyższe zestawienie znakomicie wpisuje się zdarzenie (paskudne zresztą), o którym donosił KURJER WARSZAWSKI z dnia 17.sierpnia 1914.

P.S. W zaborze, w którym mieszkali moi dziadkowie coś takiego byłoby nie do pomyślenia.

KURJER WARSZAWSKI. 17 sierpnia 1914.png

Share this post


Link to post
Share on other sites
W dniu 15.10.2020 o 23:41, formoza58 napisał:

Niestety nie, ale  mam  ujęcie.

Burhart bukacki stanislaw.jpg

W oczekiwaniu na kolejne biogramy na " B ", a może już na " C "... Na pierwszym zdjęciu jako generał brygady wręcza buławę kompanii podchorążych w Warszawie. Na drugim, już chyba jako generał dywizji wręcza nagrodę na balu.

burhard bukacki wrecza bulawe komp podchorazych wwa.jpg

burhard wrecza nagrode na balu.jpg

Share this post


Link to post
Share on other sites

Kol.formoza58 - do biogramów na "C" jeszcze trochę czasu - trzeba "wykończyć" tych na "B". Zostało kilku.

A zdjęcia generała Burhardt-Bukackiego fajne. Zresztą to był Gość!!

A teraz kolejny na "B" - tym razem generał nie od armaty, lancy czy lewatywy ale inżynier (saper).

Edmund Berezowski 
ur. 25 listopada 1861 w Stawiszczach, zm. 30 lipca 1924 w Warszawie 
Polski inżynier, podpułkownik wojsk kolejowych Armii Imperium Rosyjskiego i tytularny generał brygady Wojska Polskiego.
Uczył się i złożył maturę w Szkole Realnej w Białej Cerkwi. 1 grudnia 1879 roku wstąpił do 2 Konstantynowskiej Szkoły Wojskowej (2-е военное константиновское училище) w Petersburgu. 1 sierpnia 1881 roku rozpoczął zawodową służbę w wojskach saperskich. 1 września 1884 roku rozpoczął studia w Mikołajewskiej Akademii Inżynieryjnej w Petersburgu. Do 31 grudnia 1917 roku pełnił służbę w wojskach kolejowych. Między innymi uczestniczył w budowie kolei transsyberyjskiej. W okresie od 20 maja 1918 roku do 20 kwietnia 1920 roku zatrudniony był przy budowie kolei południowo-zachodniej w Rosji. Po powrocie do kraju został urzędnikiem cywilnym w Wołyńskiej Dyrekcji Okręgowej Kolei Żelaznej. Pełnił obowiązki na stanowisku szefa sekcji drogowej.
Służba w Wojsku Polskim
Dekretem L. 2678 Naczelnego Wodza z 1 marca 1921 roku mianowany został urzędnikiem wojskowym VIII rangi i powołany do służby czynnej w Wojsku Polskim. Otrzymał przydział do Departamentu VIII Budownictwa Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. Rozkazem L. 1759 ministra spraw wojskowych z dnia 27 czerwca 1921 roku przeniesiony został do Dowództwa Okręgu Generalnego „Białystok” na stanowisko szefa działu Budownictwa i Kwaterunku.
W październiku 1921 dekretem L. 3324 Naczelnego Wodza wydanym na podstawie Ustawy z dnia 2 sierpnia 1919 roku o ustaleniu starszeństwa i nadaniu stopni oficerskich został przemianowany z urzędnika wojskowego VIII rangi na pułkownika w Korpusie Oficerów Inżynierii i Saperów. W listopadzie 1922 roku zatwierdzony został na stanowisku szefa Inżynierii i Saperów Dowództwa Okręgu Korpusu nr IV w Łodzi. Przed przeniesieniem w stan spoczynku pozostawał na ewidencji 3 pułku saperów wileńskich w Wilnie.
Dekretem Prezydenta RP z 12 sierpnia 1923 roku został przeniesiony z dniem 31 października 1923 roku w stały stan spoczynku, w stopniu tytularnego generała brygady, z powodu przekroczonego wieku w myśl § 72 pragmatyki oficerskiej. Zmarł 30 lipca 1924 roku w Warszawie. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.
 

Edmund_Berezowski.jpg

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  



×
×
  • Create New...

Important Information